güneşin oğlu

hayat...

2012-01-15T17:21:00.004+02:00

günaydın ile başlar,

hoşçakal ile bitirir

hayat denen oyunu..

bu kadar kısadır işte

bir anda geçer hayatı!

bu iki araya ne sığdırabilir;

neşe,keder,aşk,çocuk...

mühim olan ne yaptığı değil

mutlu olup olmadığı

neler bırakabildiği

nasıl yaşadığı olmalı iken...

hayatı su gibi akıp gitmeye

başlamıştır bile...

hayatı;

göz açıp kapanıncaya

kadar olan süre gibidir...

hele bir merhaba! demeye görsün

nasılsın? demeye başlarlar

anlatırken dinleyici, olur bilemeden...

öğütler ile büyür,

örf ile olgunlaşır,

töre ile katmerlenir,

yasalar ile kısıtlanır…

ilk sözler dilinden dökülünce

meraklı bakışlar üzerindedir,

emeklemesi dahi

hayatın zor yanını yansıtır,,

yürümeye başlayınca

insanı insan yapan merak duygusu

ile tanır evreni..

tutuştururlar eline bir kitap

oku bakalım derler

okumayı fişlerden öğrenir

fişlendiği gün ; okulun ilk günüdür!

hayatı öğretirler öğreticiler

meraklısındır evreni tanımaya..

aşık olursun öğretmenine

tıpkı herkes gibi…

okul bitmeye yakındır

son gün hayat kaygısı ile mezun olunca

anlarsın ki büyümüşsündür…

sonra meslek tutmak için

gelecek için çaba göstermen gerekir

hemen emeklediğin günleri anımsarsın.!

sofra genişdir ve başında kurtlar vardır

anasının kuzusu modundan çıkamazsın,

normlar ona da alıştırır

mecburen kurt olmayı öğrenirsin..!

-eee artık evlenip barklanmalı,

ne kaldı ki her şey tamam işte der ve;

gönül fermanını imzalarsın

bazen gönüllüdür ferman,

bazen mantıklı!…

günlük telaşlara dalmışsındır artık,

hayat hayellerini elinden almıştır

buna sebep;

bazen eşin ,bazen toplumdur..

eşinin yorgun yüzünden

hayatı anlamak zor değildir,

çalıştığından bilirsin

üstüne bir de iç işleri bakanlığı yapmak zordur

ama hayat onu da alıştıra alıştıra önüne sunar

istemesende çarkın dişlisi olmuşsundur…

evimin direği sıfatı ile pof poflanırsın

arada hoşuna da gider bu sıfat..

işten ayrılmışsındır yükün ağırdır

iki canlısındır artık,

sorumluluğun fazladır,

ne olduğunu anlamadan,

bir de bakarsın ki anne olmuşsundur!

elinde beslenme çantası,

önlüğün yakasını çekiştirmekte,

kızının saçını örmektesindir..

deja vu ya yabancı değilsindir artık

sosyalleşmeye başlamışsındır

merhaba demeye çekinirsin

nasılsın demezler çünkü.!

bu sefer soruları çoktur..

sen anlatamadan

bir anda dinleyici olmuşsundur …

başını çevirdiğinde bir de bakarsın ki

telli duvaklı olmuştur evladın

-ne oluyor yahu? diyemeden

torunlar başından inmez..

torunlar neşe saçarken

eski anıların bitmez hiç!

"benim zamanımda" ile başlayan

hikayelerin tekrarlanma ile yüzleşince

meraklı gözler acımaya başlar sana

ve nihayetinde

çevrendeki çocuk sayısı azalır..

kızarsın her bir şeye ihtiyar keçi gibisindir artık

nedenlerin hiç bitmez

cevaplarını önceden vermişsindir..

o sıra aynaya olan tutkun aklına gelir,

bir bakayım şu kendime dersin..

korku ve merakla

alırsın soluğu o aynanın önünde..

gözlerin seçemez olmuştur

o bile hoşçakal’a yakındır!!

saçların akçalaşmıştır,

baharlar peşi sıra birbirini kovalamıştır..

dişlerin bile senin değildir

söylenirken kendince

dişlerin ileri geri gider gelir

tıpkı senin med cezirlerin gibidir..

artık vakti gelmiştir dersin ,

demir almak vaktidir

limanı terk etmeye hazırlık yaparsın..

kefen paran bile seni andırır

eskimiştir, tedavülden kalkmak üzeredir…

alırsın eline;

bir kağıt! bir de kalem!!

okumayı unutmuşsundur

hayat okumuştur zaten senin yerine de!

kalem ne zamandır yabancıdır sana,

o dahi kızgındır !

bir hoşçakal yazısı ile

hatırlanılmasına üzülmüştür..

eli iki yana gidecektir son kez

veda ederken herkese

bir hoşçakal demek için

kolları sıyıyır..

ama kolu görünce irkilir

susuz kalmış buruşuk deriyi

görünce şaşakalır!!

bu kol da kimin..?

düşünür eli başında,

hoşça kal demeye

kimden başlasam? diye

o sıra garipleşir ruhu,

gözleri eski tadında değildir

buğulanmaz bile..

bir noktada kilitlenir

dalar eski günlerin

gençliğine!…

uyanır gafletten

elinde kağıt kalemi görür,

gizleyemez şaşkınlığını!

-bu ne içindi yahu!!

-ben ne yazacaktım?

-iyice bunadın sen!

-bir ilaç almalı!! der ve

sonra unutur veda yazısını

hayat onun yerine hoşçakal demiştir…

"hayat kısa bir oyun günaydın ile hoşçakal arasında"

f.ferdi durusulu

Kıralım kalemleri, keselim cezaları.!

2011-12-04T15:25:00.001+02:00

Yaftalıyoruz , yargılıyoruz, ve hayatımızdan geri dönüşsüz çıkartıyoruz..! Neden mi bahsediyorum? Doğru bildiniz benden , sizden ve onlardan. Yani her birimizden bahsediyorum. Etrafımızdaki insanları elimizdeki kalemler olmuş adeta. En ufak yanlışı; geyiğe hamle yapmaya hazırlanan soteye yatmış çita edasında bekliyoruz. Bekliyoruz ki bir hata yapsında bir koşu gidip boğazlarını sıkalım. Boğazını sıkamadıklarımızın karşısında ise hakim oluyoruz. Kızdığımızda elimizdeki tokmağı kullanmıyoruz bile, kalemleri olanca hızıyla kırıp kırıp atıyoruz. Hayatımıza o kadar çok kişi girip çıkıyor ki artık isimlerini dahi anımsamıyoruz. Duyarsızca davransak da hayatımızdan çıkanların kimi silgi ile silindiğinden hatırlanmıyor, kimiside tükenmez kalem misali ebediyeten orada kalıyor. Sen ancak ve ancak üstünü karalıyorsun, görmezden geldiğin o üstü çizilerek karalanmış kişi kara bir leke olarak belleğinde ket vurulmayı bekliyor...

saygılarım ile

F.Ferdi DURUSULU

Şems-i Tebrizi

2011-11-29T20:33:00.004+02:00

Sana affedilemeyecek kadar büyük hata yapan birine, akıl sınırlarının bittiği yerden başlayacak ceza vermek istiyorsan; bütün samimiyetinle affet. Hissedilen her şeyi arşivleyen kader, kendisiyle en iyi biçimde ilgilenecektir.!

Şems-i Tebrizi

seçimlerimiz...

2011-11-13T17:35:00.000+02:00

Her an her şey olabilir, anlık seçimlerden ibarettir hayat,

Kimi zaman 35 mm'ye sığmaz taşar,

Seçimin yüreğini yansıttır çoğu kez

Sonuç ise baştan bellidir.

iyi seyirler dostlarım

f.ferdi durusulu

Şehidin öldü Anne..!

2011-09-26T22:41:00.000+03:00

Merhaba Anne;

Dur anne benim ben oğlun, anne sakin ol anneee, sakın korkma ve ağlama , fazla zamanım yok, gözyaşların ahiretten dahi duyuluyordu güzel annem.Yüce tanrım sağolsun, feryadına dayanamadı ve beni düşlerine gönderdi.! Bir hoşçakal dahi diyemedik birbirimize. Bana hoşgeldin der misin anneeee.! Sanki kınalı kuzun vatani görevinden dönmüş gibi evladımmmm diyerek beni göğsüne basar mısın anneeeeee.. Dur annem ağlama, gençliğimin baharında daha sana doyamadan, sana sımsıkı sarılıp seni seviyorum anneeee diyemeden, bir anda ne olduğunu anlamadan ahiretin yolunu tuttum.. Nasıl oldu? diye sorma be anne, inan bende hatırlamıyorum.. Bir ses duydum o kadar, gözlerimi açtığımda bedenimin parçaları dört bir yana saçılmıştı, ben kendi parçalarımı etraftan toplamaya çalışıyordum, kolum kopmuştu ama ben kolumu yerden alıp yerine takmaya çalışıyordum anne, ayaklarım yoktu, gözlerime şarapnel parçaları girmişti, kulaklarımdaki o malum ses, gökyüzü kapalıydı anne, parçalanmıştı bedenim, toprak da senin kanın da vardı ama onlar beni tanıyamadılar anne, künyemden anladılar kim olduğumu.! Koydular beni bir çuvala gönderdiler memleketime, çuvalı ben taşıdım anne , musalla taşına dahi sırtımı yaslayamadım çünkü bir bütün değildim anne.! Siz beni uğurlarken dört kolluda her şehidin arkasından söylenen o malum sözleri söylüyordunuz "Şehitler ölmez!" diyordunuz, ama ben ama bennnn öldüm be anne.! Güneşin doğduğu topraklarda doğmak yerine öldüm.! Şehitler ölüyormuş anne ! Burası şehitlerimizle dolu ve hem de ne olduğunu anlamadan bir hiç uğruna, gençliğimi dahi yaşayamadan ölen ben gibi gençlerle dolu anneee.. Senden bir ricam var anne, seni hiç üzmemiştim, nasıl kendimi affettirim bilmiyorum ki lütfen öldüm diye beni suçlama olur mu.!

Ben gidiyorum annem, hakkını helal eyle...

Anneee anneeeeee hadi kalk kardeşim işe geç kalacak....

<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>

Güneşim dargın ve mutsuz.!

O dahi ikilemde,
Doğmak ile doğmamak arasında...!

Fitne fesatlarca yaftalandırılmış;

Bir yanı Türk olmuş,

diğer yanı ise Kürk..!
Güneşim sözde;
Kürtlerin diyarında doğuyor,
Türklerin diyarında da batıyor.!
İnsanlık vasfından yoksunlar
Güzel ülkemi güneşle dahi

İkiye bölmeye zorluyor.!
Güneşim doğduğu topraklarda kan,

Battığı topraklarda gözyaşı istemiyor!

Ölmez diye nidalar savrulan şehitler

Anne feryadı ile uğurlanıyor.!

Şehidin öldü annemmmmm

Başımız sağ olsun :"(

by F.Ferdi DURUSULU

Dipnot:Yazı için Şehit annesi görseli kullanılmaktan özellikle kaçınılmıştır.

saat hep onikiydi...!

2011-09-12T23:50:00.000+03:00

Saat hep 12

aylardan eylüldü
günün adı önemsizdi,
saatler tam onikiydi

akrep ile yelkovan dahi
ürkmüşler birbirine sarılmışlardı
ve ben güneşin oğlu
o yılların başında dünyaya gelmiştim
saatler eylül ayında hep onikiyi gösteriyordu...

f.ferdi durusulu

cennetten merhaba dostlarım (:

2011-09-11T16:09:00.001+03:00

Dostlarım;
Pazar günü videosu ile yeniden sizlerleyim (:

ezgi : Ahmet Enes - Cennet

hani fani bu hayat ümit bağlayamam
olmadı diye oturup ağlayamam
gönlü geniş olan sükutu öğrensin
sevgimi yok yere ele bağlayamam
gelir mi diye hayallere sığınamam...
kemale eren kendinden versin

sevdim, kaç kere bilemem
yaşadım, yok inkar edemem
bıktım, senle baş edemem ben
zaman öyle de geçiyor
hayat böyle de bitiyor
ama umudum cennetten

ben dalkavuk olanı hizaya getiremem
sorma bana ben görünmezi göremem
merak eden kendine yönelsin
boş yere kimseyi oyalayıp üzemem
geçici şeylere heves edip üzülemem
fikrim, hevesimi alt etsin

sevdim, kaç kere bilemem
yaşadım, yok inkar edemem
bıktım, senle baş edemem ben
zaman öyle de geçiyor
hayat böyle de bitiyor
aman umudum cennetten

ben gözü görmeyene resim gösteremem
değerimi bilmeze değeri öğretemem
o önce, e haddini öğrensin
biten sevgiye imrenip özenemem
boş sözü duyup düstur edinemem
eden, kendine ah etsin

bildim lakin söylemem
gördüm ama izah edemem
dünya, senle baş edemem ben
zaman öyle de geçecek
hayat böyle de bitecek
e bitsin, umudum cennetten
sevdim, kaç kere bilemem
yaşadım, yok inkar edemem
bıktım, senle baş edemem ben
zaman öyle de geçiyor
hayat böyle de bitiyor
ama umudum cennetten

pek yakında (:

2011-09-06T19:37:00.000+03:00

Güneşin oğlu pekçok yakında

gönül dostlarına hizmet etmeye kaldığı yerden devam edecektir.

Çok az kaldı dostlarım ;

yeniden sizler ile buluşmayı iple çekiyorum (:

saygılarımla

F.F.Durusulu

Unutma Oğul...!

2011-07-14T23:30:00.002+03:00

Oğul; sen aptal kutusunda;
-Kim ne kadar teşvik primi almış?
Hangi takım küme düşürelecek?
Takımın başkanının tansiyonu çıkmış hopp hastanede
flash flash bla bla bla.. !
Çıkıdık çıkıdık çitlembiğini eline almış,
alla alla diyerek kafanı bir sağa bir sola sallarken unutuyorsun.! Senin başın değil ki o sallanan beyinden yoksun baş.!
Sen neyi isterlerse onu yapıyorsun!
13 ailenin ocağı kan ağlıyor
sen artık alıştırıldığından olsa gerek:
-Yine mi terör ya ...
Henüz sözünü bitirmeden yanındakine sesleniyorsun:
-Çay demleyinde içelim diye..!
Unutma oğul.! Ateşin düştüğü yeri yakması kaçınılmazdır.
Lakin o ateş gün gelirde senin çayının ateşinin yerini alır ise;
yakınmayasın, gocunmayasın feryad-ı figan eylemeyesin.!

Çünküsü, aması, lakini yok Oğul.!
      Giden gidiyor bir hiç uğruna ;
                yaşayanlar yaşıyor yaşamak buysa;
                                koyun sürüsünden farksızca..!

ney'lersin...

2011-05-01T14:24:00.001+03:00

Kadehlere anlattım derdimi ,

Şarap dahi dayanamadı

Ve sirkeye dönüştü.!

Ney'lersin...

f.ferdi durusulu

23 Nisan bloğumun sahibi (:

2011-04-22T23:52:00.000+03:00

KÜÇÜK NİSAN HENÜZ 5 YAŞINDA;

"UNICEF yararına Roche tarafından düzenlenen

‘Geleceğin Yıldızı Sensin! Ne Olmak İstersin?”

resim yarışmasına katıldığı resmini paylaşıyor."

23 NİSAN'I BİZLERE ARMAĞAN EDEN BAŞTÜRK MUSTAFA KEMAL ATATÜRK'E

VE YOLDAŞLARINA ŞÜKRANLARIMIZI SUNUYORONLARI SAYGI İLE ANIYORUZ.

BUGÜN 23 NİSAN NEŞE DOLUYOR İNSAN
BUGÜN 23 NİSAN YENİDEN ÇOCUK OLASIN GELİYOR EY GÜZEL İNSAN (:

güneşin oğlu'nun seslendirmesi ile "aşk-ı mum"

2011-04-21T21:46:00.001+03:00

bir mum aldı eline

karanlıktı oda;

tıpkı yüreği gibi…

yerleştirdi avucuna

yaktı usülunce,usulca;

tıpkı umutları gibi…

cılızcaydı , soluktu,

titrekti alev;

tıpkı sefil bedini gibi…

is ve acı koku

odanın nemine aşina,

tıpkı gözlerindeki buğu gibi..

azaldı aniden ışık

bitmeye yakındı mum;

tıpkı hayalleri gibi…

o bitmeden üfledi mum'u

kendi yazgısı misali,

Pufff!!! diyebildi ancak;

tıpkı son nefesi gibi !!!

"f.ferdi durusulu

uzun bir aradan sonra yine dostlarım ile birlikteyim,

özledim dostlarım sizleri, bir tek özgür irademiz kalmıştı sonunda ona da engel koydular ve uzunca bir süre yazılarımızı paylaşamadık,

bende bu uzunca sürenin acısını çıkartmak ister gibi yazdığım bir şiiri seslendirerek yeniden aranıza dönmeyi uygun buldum (:

umarım olmuştur çünkü ilk kez deniyorum da ehehehe (:

amatör vari olması eleştirelemeyeceğim anlamına gelmez ,

her görüşe açığız (:

ab-ı hayat

2011-03-23T20:27:00.001+02:00

oğul güneşsiz kalınca afal ve şaşkındı,

izbenin tam ortasında sağa sola savruluyor;

bu boşluğu uçuk hayallari ile süslüyordu.!

geziniyordu evrende seyyahları andırırcasına,

sonunda kinini kusacağı bir kuyu bulmuştu..!

usulca eğildi dibi görünmeyen kuyuya;

lakin sonuçsuz kaldı eylemi ve

kana bulanmış bir el tarafından

dehlizlere fütursuzca itilirken görüldü..!

sırtından eksik olmayan hançerlere bir de kanlı el eklenmişti.!

zaten karanlıktı dünyası; keşkeleri hep vardı,

kuyu tam adını yansıtıyordu,

karanlık

nemli

yankılı

...!

yine yalnızdı yerkürede,

kaldırdı sefil başını belki bir ışık görmek umudu ile,

bir başınalığı isminden almıştı ya hani

ondan yabancı değildi ferdiliğe..!

düşünmeye zorladı atmayan kalbini;

hep bir yerlerde, tuhaf işliyor bir şeyler,

diye içten içe üzülürken;

anımsamadı onu hiç kimseler ,

boşlukta ki nice hallerinine merhem olamadılar..!

mecbur kaldı ve;

dile geldi yine yenidenleri ile…

"-boşluğun izbesindeyim!

kuyu dibinde beliriyorum!

sarkıtıyorlar çıkmam için

darağacından bozma bir urgan!

tırman diyorlar tırman!…

hayata ilk tutunduğum gibi

sıkı sıkı geçiriyorum ilmeği !

-çekin beni! diye haykırıyorum!

ssooolu.ğu..m ke..si.liyor!!!

ab-ı hayat'ım tükeniyor;

meğer boynuma dolamışım ilmeği..!!

boşluğa bile yenilmeye yüz tutmuş sefil beden ;

mahkumdur artık kuyuların karanlığına!..

sunulur iftiharla güneşimin insanlarına..!"

f.ferdi durusulu

canımcığım biriciğim dostumcum chirimirim(mirviviye)'e

teşekkürler ^.^

:) 3e & 3f (:

2011-02-12T15:49:00.000+02:00

" 3e "

energy=enerji

enthusiasm=coşku

empathy=empati

" 3f "

faith=inanç

family=aile

friends=dostlar

Fyodor Mihaylovic Dostoyevski:
-"Her mutsuzluğun ötesinde yine yaşam bekler,
ama insana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak.!
Yoksa hangi balık boğmuş kendini yada hangi serçe atlamış damdan..?"

üstadın dediği üzre yaşamak çok güzel ve çok da basit görünmekte ve bu yaşam denilen oyuna 3e ve 3f'de dahil edilirse kusursuz olması içten bile değil, o zaman ne diyoruz dostlarım

:) life is good (:

f.ferdi durusulu

making smiles on faces award (:

2011-01-09T20:18:00.004+02:00

değerli büyüğüm esmir ablacığım tarafından bir adet gülümseme ile ödüllendirildim (:

Şu sıralar öyle çok ihtiyacım var ki gülmeye, tam zamanında yetişti ablacığım.
Kendisine şükranlarımı sunuyorum iyi ki benim ablam oldu.Doktora gitsem
yazacağı reçete ancak ve ancak bu kadar etkili bir ilaç olurdu.

güneşin oğlu dile gelsin o halde;

gülmek,
gülümsemek hayata
her ne sebep olursa olsun..!
-ister;
hiçliğin tam ortasından,
hedef şaşarken yolundan,
aşk yüreği acıtırken,
hayaller parçalanırken,
güneş umarsızca doğup batarken,
yeni gün yarına rehber olamazken,
yine mi ben derken,
sevdiğini kaybederken,
işinden nefret ederken,
kimseleri mutlu edemezken,
bencilliğe alıştırılmışken,
kurtlar sofrasının kurdu iken,
idealistilkten bertaraf ederken,
kapitale yenilip benjaminleşirken,
sağlığın değerini kaybedince anlarken,
dostluğu bir sıfat olarak görürken,
hayat olanca hızıyla zalimleşirken;
sen İSTER'sin arkadaş!
istersin ki;
sen yönlendir bu hayatı,
sen merkezinde dönsün bu dünya!
unutma arkadaş! tek amacın olmalı;
istediğin sade ve sadece gülümsemektir bu hayata (:
işte bu kadar basit, gülümse hayata arkadaş (:

bu gülümseme ödülünü tüm dostlarım ile paylaşıyorum ve bu bloğu şereflendiren
değerli okuyucular " X " e basmadan önce bir adet tebessüm atsınlar ceplerine
ve ne zaman kederlenseler o tebessüm ile kederlerini unutsunlar (:
sübaneke dinimiz amin ehühehe (:

f.ferdi durusulu

ben bir yalancıyım ve seni sevmiyorum..!

2010-12-11T17:34:00.005+02:00

sesini özlemedim,
yüzünü de,
ellerini de,
yanımdaki varlığını;
hele hiç..!
daha yazamıyorum,
uzayan burnum kalemime çarpıyor;
bırakıyorum..!

şiir: küçük iskender

<<<<>>>>

sevgili;

"ben bir yalancıyım ve seni sevmiyorum..!"
o halde bu önermeye göre(...)
sonunu sen tamamla..!
ben artık yok'um,
ve çıkıyorum hayatından..!
seni sevmeyi de;
bir üç nokta ile bırakıyorum
. . .

by f.ferdi durusulu

kalem olmuş parmak ucum...

2010-11-30T21:01:00.005+02:00

düşe sevdalanan

dumanlı başımı yasladım;

kuru soğuktan hallice bir cam'a!

kalem olmuş parmak ucum,

mırıldanarak sunmaktayım;

izbe ve acınası hayallerimi!

buğu-cam ikilisinde
kalp <3 imgesi aşina,
olmaz ise olmazımız ise "aşk"..!

sevda için yay'dan sürülen ok,
usulca süzülerek gösterir düşü;

bir uçta ben, diğer uçta "Aşk"..!

düşlerimiz nefese endeksli,

cam içine hızlıca da çekmekte;

bir bir hayallerimizi..!

hayallerim cam buğusunda gizli,
yeniden sana seslenip;
üfürülmeyi beklermekte ey "Aşk"..!

işte;
sevgili bir nefes uzağında o cam,
derin bir of çek ve üfür beni!

sade ve sadece
bu şekilde görebilirsin
kaybolan düşlerimin izlerini..!

dostlar;

uzunca süre yoktum lakin sizleri unutmadım bilesiniz (:
sadece kendim ile mücadele içerisine girdim ve umarsızca savaşıyordum!
ve kazanan kim mi oldu? işte o tam bir ironi konusu (:
kazanan da kaybeden de yine ben!
yani ben-ben=0 olmuyor
elde var 1 o da bir ben işte bir ben...!

yeniden sizler ile olmak güzel nice güzel yarınlara birlikte sağlıcakla dostlarım (:

güneşimin ışığı azalıyor!...

2010-11-09T00:43:00.000+02:00

Güneşin oğlu'nun hayat ışığı sönmekte…!

Oğul: Neden kimseler gelmiyor uğurlamaya..!

-Baba : Sen ki; farkındalığının farkını fark
edemeyenden farksızsın oğul, neden gelsinler ki!

Oğul: Fark ettim!. Ama bir umut türküsüdür benimkisi, içinde ütopik hayallerimi barındıran,sadece düşten ibaret sayılan türkülerim! Yani peşim sıra bir sela bile verilmedi mi?

-Baba: Ölüler ardından verirler “sela” , şu tarihte doğdu bugünde öldü derler sen rahmetlinin yaşını dört işlem ile anlarsın! Yaşlı ise takmaz,genç ise acırsın! Ama sen; bu sela sonrası trajediye bile layık değilsin!

Oğul: Yine mi ile başlayan bir cümle mi kuracağım giderayak! Bu olmadı, hem de hiç mi hiç yaraşmadı baba!..

Baba: Yine yenidenlerin yok artık oğul,sen sonun başlangıcısın! Hayatı yarımlık olarak yaşayan başı olmayan bir hikayenin absürt kahramanısın! Figüranlıktan öteye geçemeyen!?! Konuşturma beni giderayak oğul! Kızgınım sana daha fazla zorlaştırma bu süreci!..

Oğul: İşte, işte bana doğru biri yaklaşıyor, musalla soğuğuna aşina beden doğrulmalı baba..! Kalk güneşin oğlu, fark et kimdir bu gelen! Misafir daima ayakta karşılanmalı, kalk hadi kalk!..

Baba: Gir koluma ve doğrul oğul!

Oğul: Seçemiyorum geleni baba..! kadın-erkek? genç-yaşlı? anlaşılamıyor!. İyice de yaklaştı, kim ola ki bu?

Baba: Bekle oğul bekle ve gör gelen kimdir!..

Oğul: Baba kimdir bu!?! Hoş geldin diyorum, hoş bulmuyor..! Ses veriyorum, aksi seda bile vermiyor..! Konu açıp;diğerleri nerede diyorum, kafayı iki yana sallıyor..! An geldi mi diyorum bir tek onu yanıtlıyor ecel'im :

-“Az kaldı” diyor az; yüreğime işleyen tanrı vari bir ses ile..

Eee artık gidelim diyorum..!

-Bu telaş nedir oğul ? sonsuzluk kapısını açmak üzeresin;tadını çıkar bu an‘ın , diyor…!

Bari herkes gibi beyaz olsaydı kefenim diyorum..!

-Sana kırmızı çok yakışıyor güneşin oğlu, diyor..! Basıyoruz karşılıklı kahkahayı, ölüme gülmek ya hani benimkisi ;işte diyorum tamam o an gelmiş anlıyorum..!

An bu an'dır değil mi baba..!

Baba: ...! (tutuyor elimi sıkı sıkıya ilerliyoruz)

Yürümeye başlıyorum refakatçim eşliğinde.
Birkaç adımdan sonra bir ses ile irkiliyor acınası tüylerim..! Gözler bayılma meyillisi, dönüyorum usulca sesin geldiği o malum yöne…!
Evet evet doğru tahmin ettiniz “aşk” bu…!
Ağlıyor peşim sıra ,yolun açık olsun der gibi; bir tas su niyetine akıttğı gözyaşları ile uğurluyor güneşin oğlunu!
-Gitme..! diyor, güneşin oğlu gitme…!

İşte;yine yenidenler ile çıkılan bir yolun daha sonu!..Bilmektir bu; aynı son ile onun yüzleştiğini!Cevabı bellidir hayatın, soru sormak artık gafilliktir..!Herşeyi bilmek ben demiştimin vehametidir..!Sonun başlangıcında belirmektir..!

Yanında olamamak ve yalnızlığa mahkum olmaktır..!Tahmin etmek zor değil hanidir..!Çünkü çünkü deja vu işlemiştir ta iliklerimize kadar..!Güç kalmamıştır artık,hayat için tutunacak dal parçası dahi ele batan bir kıymıktan ibarettir..! Umut saklanmıştır kaf dağının ardına..!Ne dağ vardır görünürde ne de umuttan eser..!

Şu sıralar öyle çok tekrarladık bu ve benzeri süreçleri, ben artık kendimi yineler oldum dostlarım..! İyi değilim; yazacak öyle çok şey var ki, bir yandan da yok!
Anlıyor musunuz durumun vehametini!..

ışığım sönmüştür yine yeniden..! çünkü gücünü sevgiden almakta fer'i ona göre parıldar iken güneşin oğlu babasınca,toplumca,normlarca hükümsüz kılınmış ve adı misali bir başınalığa itilmiştir..!
ve tek atımlık mermisi kalan kurşun asker gibi dolanmaktaydım sukürede..! aşk alışkın ben gibileri piyon olarak kullanmaya...! oyun bitince kaldırılan bir obje olmak ne kadar üzücü ve son umudunu bu şekilde heba etmek işte saçmalamak benimkisi sonunu getirememektir,her manada bu böyledir,aşkta da şu an yazdığım yazıda da geçerlidir bu hüküm çünkü ben yarımlık bir sefilim...! madem sonu gelmeyecek yarımlıkların bu yazıda böylece kalsın benden bir yarımlık olarak sonuna üç noktaya ne hacet !!!

the mim (:

2010-11-05T19:38:00.006+02:00

değerli dost dervish's way tarafından bir güzel ödüle layık görülmüşüz
sonsuz şükranlarımızı sunarak sözümüze başlıyor ve mim'in
gerekleri aşağıda yazıldığı üzre sevgimizi baki kılıyoruz (:
teşekkür ederim güzel yürekli dost...

TÜM MİMLERDE OLDUĞU GİBİ;

Kural 1- Ödülü kabul etmek ve ödülü veren kişiyle bloğunuzda bağlantı kurmak.

Kural 2- Ödülü 15 blogcu arkadaş ile paylaşmak, genele bırakmamak.

Kural 3- Seçilen 15 blogcu arkadaş ile iletişim kurmak ve seçilmiş olduklarını bildirmek.

dost ile genelde ortak arkadaşlara aboneyiz,ondandır ki bu ödül dost tarafından benimde listemin güzel yürekli insanlarına ithaf edildi ve de  paylaşıldı. ve ben  bu ödülü 15 dost ile sınırlandırmıyorum (kural tanımaz adam hehe) listemdeki tüm dostların yüreklerine bu güzel ödülü sunuyorum; iyi ki varsınız ve de  sizleri seviyorum dostlarım mucks ^.^

the love...

2010-10-24T13:23:00.003+03:00

Parmaklarım ,
Hanidir senin esaretinde sevgili!
Sen ile başlıyor beyaz sayfam,
Ve sen ile noktalıyor kara sevdam!..
Sayısını unuttum artık, kaçıncıdır bu yakarış!..
Son kez ;görmek istiyor gözlerim;
Korkudan kenetlenmiş parmaklar sıkı sıkıya!..
Son kez duymak istiyor kulaklarım;
Serçe parmağı şahin olmuş kulağı kemirmekte!
Son kez söylemek istiyor dilim;
İşaret parmağım dudakların hapsinde!..
Parmaklarım bile görmek istediğinde Sevgili!..
Bir ben kaldım gerçekleri:
-Duyamayan,sezemeyen,göremeyen!
Bir ben işte piç olmuş aşk’ı hala reddeden!
Bir ben sevgili bir ben!…

By F.Ferdi DURUSULU

" lanet "

2010-10-09T16:48:00.011+03:00

Güneşim ;
dert otağım cefakar yoldaşım…
Görüyor musun oğlunu?
yine seyyahlığa soyundu ; bilinmezlere doğru yelken açıyor!..
Yorgun gözlerimden mi
bakıyorum bu hayata?
Yoksa yorulan ruhum mu bilemiyorum!..Hallerim iyi değil güneşim! Andırıyor sonbahardan hallice kışa yaklaşan günleri… Kırdığım kişilerce lanetlendiğime hiç şüphe yok artık!

Bu öyle bir lanet ki; önce gel diyor gel mevlana misali ,sevdiriyor kendini, alışkanlığa giden yolu açıyor!..
Sonra işte tam da o anda :
-Sevgiyi buldum!
-Mutluluk yakındır!
-Yarınlarım sevgi dolu…
diyemeden üç nokta ile sonlanıyor,
satır başında; izbeden değil, tam karşıma beliriyor:

“LANET!..”
Sırıtıyor küflü dişleri ile, belli ki daha nicelerinin umutlarını elinden almış, küstahça beni selamlamakta…
Uzun süren kesişmemizde; aşağıdan yukarı süzüyor sefil bedenimi! Bundan anlaşılıyor ki; düşman bu kişi, çünkü ayaktan başlıyor kem göz yapmaya!..
Yaklaşıyor final yapmak üzere:
-Sen diyor SENNNN!..
Bunca tebessüm kafi sana!Alıyorum tebessümünü,adına yaraşan tekilliğe mahkum ediyorum seni!…Artık lanetlendin sen oğul! Ve sevmek yasaktır artık sana! Türevlerin de dahil olmak üzere bundan sonrası yok! Başlangıç hiç yok! İşte bu bilinmezlikte; yok olamadan, sevemeden, senin gibiler ile çürüyecek ve zamanı geldiğinde yerimi alacaksınız! Lanetten ancak zebani olarak kurtulabilirsiniz yani ben olacaksınız bir nev’i!..Sevgi hırsızlığı yapacaksınız! Çaldığınız kadar güçlenecek ve zebanilikten kurtulmak için sevgiyi hor kullananlardan çalacaksınız, hırsızlık kotasını doldurmaya mecbur bırakılacaksınız!
İşte şu an başladı LANETİNİZ !…

Zaten vazgeçmiştim güneşimden, o da hiç üstelemedi; artık bıkmış olmalı ki uzatamadık vedalaşma seremonisini! Görüşmek üzere diyemedik ; gün kararlaştırmadık ama; yeniden buluşmaya söz verdik diyelim biz buna! Lanetlenmiş de olsam,ona ihanet ederek karanlığı seçmiş de olsam, ne kadar kızsak da birbirimize;
baba oğulsuz , oğul onsuz olamaz ve sevemez!..
Zaman sadece zaman! Ne zaman? İşte o belirsiz üstad!
Şimdi yok olma zamanıdır, Lanet bizi bekler!..
Bu hayattaki yeni rolümüz sevgi hırsızlığıdır artık!..

güneşim doğum da tan ile hasım,
batımda seher ile hısım!..

gün ortasında
yarımlık bir ben!

ne tan ne de seher,
varlığımdan bihaber çekişmekte!

karanlığa müptelalık
artık hiç de zor değil!

ışığa ikame edilen zifirilik ile
karşılanan yeni şafak vakitleri!..

gönül bile görmek istediğinde
o dahi ışığın lanetinde!

güneş vasfından yoksun
umarsızca doğup batmakta!

karanlık hanidir galip
güneşin zaafını kullanmakta!

elime zor bela tutuşturulan
güneş dahi son deminde!

son parıltısını sunan güneş
intikal ediyor ebediyete!

kafa omza yakın
gözler lanetin etkisinde!

gitmelerden usanmış el;
iki yana ile elvedada!

hoş geldin lanetim,
merhaba!..

f.ferdi durusulu

yonca lodi - mum lekesi

2010-09-28T20:35:00.004+03:00

yonca lodi mum lekesi

Dert doldu tasa doldu gönül kesesi
Baharların, yazların çıkmıyor sesi
Gün oldu, gece oldu gitmedi yüzü
Çok şey eksik, çok şey yarım
Canın yaşlı gözü
Kuru bir ayaz kapımda,
Kış kıyamet ah yokluğun
Kaderimin ince sızı, aşkı mum lekesi
Gençliğimin hayrı mı kalır?
Kendi gider adı kalır
Ah çıksada izi kalır
Aşkı mum lekesi
Dert doldu tasa doldu gönül kesesi
Baharların, yazların çıkmıyor sesi
Kuru bir ayaz kapımda
Kış kıyamet ah yokluğun
Kaderimin ince süsü, aşkı mum lekesi
Gençliğimin hayrı mı kalır?
Kendi gider adı kalır
Ah çıksada izi kalır
Aşkı mum lekesi...

<<<<>>>>

eligül dost
bu ezgiyi paylaştı güneşin oğlu ile
ve ben daldım eski günlerin gençliğine
neler dile getirmişim bir mum'un ardından
ve anımsadım o hallerimi...

bir mum aldı eline

karanlıktı oda;

tıpkı yüreği gibi…

yerleştirdi avucuna

yaktı usülunce,usulca;

tıpkı umutları gibi…

cılızcaydı , soluktu,

titrekti alev;

tıpkı sefil bedini gibi…

is ve acı koku

odanın nemine aşina,

tıpkı gözlerindeki buğu gibi..

azaldı aniden ışık

bitmeye yakındı mum;

tıpkı hayalleri gibi…

o bitmeden kendi üfledi

kendi yazgısı misali,

Pufff!!! diyebildi ancak;

tıpkı son nefes gibi !!!

"f.ferdi durusulu"

the mim (:

2010-09-19T18:31:00.007+03:00

girlof_ra dost tarafından mimlenmişim,
biraz geç oldu ama bağışlasın güneşin oğlunu
ancak yanıt verebiliyorum,bu aralar bloğumu epeyce boşlamıştım dostun mim'i sayesinde yeniden doğabilirim yarınlarıma (:

mim'ime başlıyorum müsadeniz ile (:

Lakabın var mı varsa nedir?

lakabım lakaplarım çoktur benim ,
ama ben şu ikisini dostlarımca duyarım
ve bunu duydukça sevinirim ;
"güneşin oğlu & dude"

Son zamanlarda diline dolanan şarkı?

son zamanlarda dilime dolanan ezgi yonca lodi'nin mum lekesi oldu popüler müzik dinlemesem de eligül dostum dinle dedi dinledim tavsiye ederim güzel bir ezgi imiş (:

En son ne zaman ve neye/kime aşık oldun?

son zamanlarda demeyelim biz buna ;çünkü ben cahit sıtkı tarancı üstadın dediği üzre aşk adamıyım günü birlik ,anlık değildir sevdalarım; çünkü ben aşk adamıyım (:

En son okuduğun kitap/film?

en son okuduğum kitap ernst hemingway üstadın çanlar kimin için çalıyor adlı eseri dün itibari ile beyoğlu sahaf festivalinden edinmiş olduğum bu kitap çok ama çok güzeldi (: en son izlediğim film inside man(içerideki adam) defalarca izlememe rağmen dün tv de rast geldimve yine izledim (:

Son zamanlarda en çok özlediğin?

en çok özlediğim çocukluğum, gün geçtikçe uzaklaşıyorum ve daha da bir özler oldum kendisini :(

Bir günlüğüne ünlü biri (oyuncu / şarkıcı / politikacı vs) olma hakkı tanınsaydı kim olurdun?

oyuncu olsaydım al pacino şarkıcı olsaydım janis joplin olurdum (: politikacı olmayı istemezdim (:

Yarın sabah ki ilk planın?

ilk planım iş yükümü hafifletecek bir liste oluşturmak (:

En sevdiğin huyun?

an'ı kaleme alabilmem (:

Şu anki bölümünde- mesleğinde olmasan ne olmak isterdin?

şu an kendimi emanetçi gibi görmekteyim ,
ne olmam gerektiğini çok iyi biliyorum
ama buralarda söyleyemem;
çünkü fettan bakışlılar var, nazar değebilir (:

Okurken en zevk aldığın üç blog?

dalgaları aşmak abla dostum

siyah kelebek abla dostum

esmir abla dostum

ben bu mim'i kimseler ile paylaşmıyorum çünkü bugün narsist günüm benim hıh :P

güneşin oğlu'na ithafendir...

2010-08-26T00:09:00.004+03:00

Mademki ben güneşe kulum,
güneşten söz açmalıyım size.
Mademki gece değilim ben,
mademki karanlığa tapmıyorum,
düşten dem vurmak nafile.

Mademki tıpkı güneşe benziyorum,
elimi eteğimi çekmeliyim üzerinden
ferah, mâmur olan yerin.
Mademki tıpkı güneşe benziyorum,
doğmalıyım ortasında harabelerin.

Gerçi bugün bir kuru elmayım,
ama değerim ağacımdan çok.
Gerçi sarhoşum, yıkılmışım ama
doğru lâf etmedeyim,
erkekçe konuşmadayım.

Benim gönlümün kokusu
yöresindeki topraktan gelir.
Ben o topraktan utanırım da
nedense bir tek söz söyleyemem
suya dair!

Güzel yüzünden kaldır perdeni,
böyle konuşmayı yakıştırma bana.
Taş gibi kaskatıysa senin kalbin,
bak benim kalbim yanmış, ateş haline gelmiş.
Bir iyilik eder, şişeyi alırsan eline,
bir de bakacaksın ki kadehle şarap bende dile gelmiş.

"Mevlana Celaleddin Rumi"

dostu olmalı insanın demiştik ya hani evvel zamanda,işte öyle bir dostum var benim ve bir anda ortaya çıkar hızıra benzetirim bu yönünü,anlar kırgınlığımı ve yanıbaşımda belirir.ferahlatır atmayan yüreğimi ve günümü de yarınlarımı da kurtarır.seni seviyorum dostum <3

vakt-i ecel...

2010-08-24T12:21:00.011+03:00

Vakt-i ecel kapımda dolaşmakta artık ! Orak gölgesi iyiden iyiye kendini belli ediyor.Viraneyi andıran çadırdan bozma yuvam; son hallerimi evrene en sade şekliyle betimlenmiş yansımasında karşılıyor ecelimi.Sefil günlerimin eseri olan bir göz odamın bir göz penceresinden içeri süzülüyor orak gölgesi! O naylonumsu pencereden bile görebiliyorum artık orağın ay'dan hallice yansıyan parıldamasını!Kendimi sorgulamaktayım 5N1k tadında.Bir türlü de bu lanet huyumdan geri adım atamıyorum.Hayatım herkesin aksine film şeridi tadında geçiyor gibi görünsede deja vu tadında ilerliyor.Kısa metraj bir filmin daimi başrol oyuncusu ben, defalarca sırtımdan nasıl hançerlendiğimi,nasıl bu kadarına katlandığımı,sen de mi brütüsler ile öldürülüyorum;yine yenidenlerim ile.Kaç defa öldüm BEN! Kaç kez öldürdüler beni ve kaçıncı defa yeniden doğmayı seçtirdiler bana; inan ki unuttum şimdiden sayısını!Her doğumumda aynı acı ile yüzleşiyordum,bu doğumumda onlardan biriydi.Sırtımda fazla yer kalmasada bir kaç hançerlik yer hala mevcuttu.Bu son hançer yarasıda; diğerlerine eşdeğerce sırtımdaki yerini yadırgamadan alıyordu.Ve ben yine o acı tebessüm ile gözümü açıyordum yeni hayatıma! Hançer yarası gibi görünen ama dost kazığı tadındaki bu acı ile yeniden açtım ölürken sıkı sıkıya yumduğum gözlerimi!...

Arkadaş işte bundandır ki ferdi güneşe benzetilir.
Sürekli ölür ve yeniden o acı ile doğmaktadır!
Bu bilinmezlik ancak ve ancak:
-Güneşin bir gün dahi olsa; doğduğu ama batmayı unuttuğu o anda ortadan kalkacaktır, ve sefil ruh ebediliğe yol alacak bu dip çukurdan kendini kurtaracaktır!..

f.ferdi durusulu(nam-ı diğer güneşin oğlu)

ferrasi'sini satarak öz'ünü bulacağını ümit eden bilgesiz bilge!.

2010-08-20T21:52:00.008+03:00

ne köroğlu idim ,
ne de ayvaz!

çıkılan seyyahlığıma

sade ve sadece

bolu beyi yarenlik etti!

kırlara bulanmış atımı

dört nala sürerken

sürüldüğümden bihaber
heybesiz benliğimi alarak

uzaklaştım yurdumdan!

nazım'ı anımsadım,

ona inatla uzak asyaya

doğru yol alırken görüldüm!

teslim ettim sefil ruhu

şaman keşişlerine !

tiye aldım manastırı

uzattım saç ve sakalı

öğretiyi hiçe saydım

anadan üryan dolaştım!

zaten turuncuda yakışmazdı bana!

o sıra ilişti gözüme turuncular içindeki

ferrarisini satarak kendini arayan bilge!...
keşişlere emanet etmişti ruhunu!
değişimin bir parçası olmuş
felsefeyi kendi haliyle özümsemişti!..

ne felsefesi ,ne de öğretisi
güneşin oğlunca kabul görmedi!
hallerim anarşist ruhun temsilcisi
güneşçe kutsanmış bir silüettim!

o an gördüm ki;değişimi değiştiriyordum!

iç hesaplaşmam toy keşişçe bozuldu,
uzun uzun süzdük birbirimizi
ne o konuya girebildi, ne de ben!

öyle bir baktı ki bana,anlattı gözleri;

"gitti boşu boşuna ferrari" dercesine...

erek ne idi:
-ferrasi'sini satarak öz'ünü bulacağını ümit eden bilgesiz bilge misali yerini yadırgamak mı?
yoksa ...

yoksa diye başlanan sonu üç nokta ile tamamlanmış kısım dostlarımca doldurulacaktır (;

f.ferdi durusulu

f.kafka ve güneşin oğlu...

2010-08-18T20:47:00.003+03:00

"...Ormanda yolunu yitirmiş çocuklar gibi terk edilmişlik içerisindeyiz.
Önümde durup bana baktığında, ne sen benim içimdeki acıları
anlayabiliyorsun, ne de ben seninkileri. Ve senin önünde kendimi yere
atsam, ağlasam ve anlatsam bile, biri sana cehennemi sıcak ve korkunçtur
diye anlattığında cehennem hakkında ne bilebilirsen, benim hakkımda
da ancak o kadarını bilebilirsin...

"KAFKA"

"kafka üstadım;bir orman sundun bana; ama o ormanda sen yoktun!
terk edilmeyi en iyi sen anlardın; sen dahi görmezden geldin güneşin oğlunu!
sefilleri andıran görüntüm sesin geldiği her yöne koşmaktan usandı!
bilir misin en son bir yusufcuğun peşinde gün aşırı yol alırken görüldüm!..
kanaat getirdim artık üstadım;bu dünya başka bir gezegenin cehennemi
ve biz bu cehennemde iki zebani birbirinden habersizce dolaşmaktayız.
yolumuzun son durağı yine aynı yere cehenneme çıkıyor farkında mısın?

"GÜNEŞİN OĞLU"

kafka alıntısını hatırlamama neden olup
kafka'ya yazmama yardımcı olan
ateş böceği dostuma teşekkür ederim ..

f.ferdi durusulu

yenilik güzeldir (:

2010-08-17T21:44:00.002+03:00

heyyyoo arkadaşlar yeni temamı nasıl buldunuz?
nacizane yorumlarınızı bekliyorum
aksi yorumlara hava bükücüm ile karşılık vereceğim ona göre (:

çünkü yok'um ben..

2010-08-07T20:15:00.006+03:00

“Düşünmüyorum o halde yok’um ben!…”

Bu bir önermedir,nerden tutarsan elinde kalan bir hipotezin tez olamayan yokluğunun eseridir!Ne özlü söze benzer, ne de kafiyeden uzak bir şiire..Bu yokluğun resmidir! Yoksun kalmış bir ruhun nice hallerinin evrene yansıyan suretidir,sade ve sadecede yansımadan ibarettir!…

Arif olana yaraşan bir ceketim dahi yok!
Çünkü yoklardayım artık!
“Düşünmüyorum o halde de yokum!”
Ne kadar da kolay söyledim bakar mısın!
Düşünmeden yokları oynadım…
Sen varsın gerçi ama ben yoklardayım!
Yokluğum varlığının yegane nedeni olsun
Sen var ol ki ben yok olabileyim
Gidebileyim seni görmeden
Aşındırmadan yollarını,vedalaşmadan sen ile
Sallamadan eli iki yana!..
Gidemem ki; çünkü yokum ben!..

Ben yok'um ki sevdiğim!
Çünkü hiç var olamadım,oldurmadılar!
Belki de hayal ürünündüm
Kurduğun düşteki beyaz atlı prensin
Karalara bağlanmış suretiydim!
Düşlerinde yarattığın bir garip aşıktım
Uyanmalısın bu gafletten
Yok saymalısın güneşin oğlunu
Beni olmamış var say
Görmemiş olarak yok say
Sayma beni çünkü ben yokum sevdiğim!..

Var olmaya çalışırken yok olan ben,
Yok olmaya çalışırken var eden yine ben;
Yani ben diye bir şey yok sevdiğim!
Çünkü biz olmalı demiştik ;
Çıkılan yolun ilk adımlarının ilk hecelerinde…
Bak sona geldik sevdiğim,
Yok olanı ne kadar benimseyebilirsen
Ne kadar özümseyebilirsen öyle benimse beni!
Uçup gitsin hafızandan bir balığı andırarak!..
Aynı bedenin iki yansıması olmayı denemeyelim
Aynada görme artık beni çünkü sensin o sen!
Ben değilim gördüğün
Gözlerime bakan yine sensin sen!
Anma artık bu deli adamı
Görme düşlerinde,
Duyma her seste;
Hissetme her kokuda…
Çünkü,çünkü ben yok'um sevdiğim!..

Gidiyorum artık terk-i diyar zamanıdır sevdiğim
Vedalaşamıyorum bile demiştim ya sana;
Olmak isterdim,hemde hiç yok olmayacak gibi!
Elini tutan el benim elim olsun;
Giderken o eli vedalaşmak erbasında kullanayım!
Ama yokum ya ben , o el de yok sevdiğim!..
Bıraktığın yerde de değilim artık!
Elimi kalbe yaklaştırır iki yana da sallar
Kalbimde olacağını bilerek uğurlardım seni;
Hayır hayır yapmadık hiç bunları,
Çünkü çünkü ben yok’um ben sevdiğim!...

Eski bir fotodan bile ibaret değilim!
Görünmezim;geçmişin ket vurulan yüzünde!
Birkaç anım vardı, yaktım onları da!
İşte o anda yok oldum sevdiğim!
Savrulan her kül tanesi uçuşurken;
Bir anım daha yok olurken tattım bu hiçliği!
Kaybolan anılarım mıydı, sen miydin?
Yoksa ben miydim ebediyeten yok olan?
Anladım sevdiğim anladım!
Bir kez daha yok olan bendim,
Hemde var olamadan yok olan bendi!
Çünkü çünkü yok'um ben!..

Arif olamadan tattım bu yokluğu,
Bir yabancıyım şimdilerde!
Bu yabancı kimdir diye sorarsan;
Kendimi tanıtamıyorum yok’um çünkü ben!
Ama yokluktan gelen şu hallerimin izinde;
Ses telinde düğümlenmiş bir yumru var olan,
Uzaktan berduşa benzeyen,
Çatık kaşları kasvetini kat be kat arttıran,
Göz torbaları uykusuz gecelerin ürünü olan,
Kemikleri birkaç kat giysi ile gizlenmeye çalışılan,
Şakaklarında azalan kıl yumağı ile
Kelleşme adaylığı gün geçtikçe artan,
Yürürken başını önde taşıyan,
Düşünmekten kendini alıkoyamayan,
Aniden bir noktaya kilitlenip anılarının içinde hapsolan,
Kendine geldiğinde bulunduğu yeri hatırlamayan,
Bir kağıt bir kalem ile o an’ı yazıya döken,
Kimilerince deli aşık,
Bazılarınca feleğin sillesinden nasiplenmiş,
Anlamayanlar içinde;
Salla birader yoluna bak artık diye öğüt verilen,
Her önüne gelene malzeme veren,
Anlatmasa da anlatılmaya mecbur bırakılan,
Kalkan diye tabir ettiği iyimser zırhı yok olan,
Bir malzeme figürü…
Var olsam bu hallere düşmem kaçınılmazdı!
Pekala tasvir bunlar, ben değilim!
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim!...

Şu an acıyorsun kim bunları yaşattı sana diye,
İçten içe üzülüyor ve söyleniyorsun ;
-"yok olmaya gör gibisinden!"
Yokum ya hani ben ;
Boş ver kimse yapmadı bunu bana
Ben yaptım yok olmaya çalışan ben,
Yokluk içinden doğacağını sanan ben yaptı!
Ferdinin ön adını oluşturan "ferit" yaptı!
Bak o da yok, geçen sene bu zamanlar
O da yok oldu gitti şimdilerdeki ferdi misali!…
Ferdin de yok olmaya yüz tuttu sevdiğim,
Sanki var mıydı ki yok olsun !...
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim...

Yok olmuşluğun rahatlığıdır bunları yazmama sebep!
Var olsam yazamazdım , deli cesareti belki de;
Ondan korkusuzum çünkü yokum ben!
Yokluğum varlığını yansıtıyor,
Yok olarak gidiyorum sevdiğim,
Yokum diyerek teselli oluyorum,
Yok olmak vaktidir artık!
Yok ol ve git güneşin oğlu!...
Bing bang e lüzum dahi yok çünkü yoksun!
Hiç doğmadın, yaşamadın, tatmadın!..
Elvedaya dahi lüzum yok :çünkü sen yoksun ki a oğul!
Elveda benim yokluğumdan gelen sevdiğim elveda…

bu yokluğuma bir elveda daha yaraşır!..
sağlıcakla dostlarım güneşin oğlu;
yine yeniden diyerek çıktı yola.. elveda!...

"f.ferdi durusulu"

o güneş ki...

2010-07-31T15:51:00.003+03:00

bu oğul şimdilerde;
antika olmaya yüz tutan
örümcek ağına müptela
bir plak üzerinde ki
masumane iğneyi andırmakta !

kekeleyerek gelen ezgi de
sesine eşdeğerce cızırtılı mı cızırtılı!
ancak iğne deliğinden görünebilen
saflık timsali güneşi dahi
geceden kendini kaçırmakta!

kahpe gecelerin
kötü yola düşmeye meyillisi güneş;
sunmuştur aşağılık karanlığa,
kanlı elleri ile
bakire ruhunu!..

o güneş ki ;
tatmıştır kötülüğü
ve sıvanmıştır balçığa!..
...
..
.

by f.ferdi durusulu

bir avuç "hayal"...

2010-07-27T22:43:00.007+03:00

avucuma iliştirildi
bir adet tedavülden kalkmış

"hayal"!..

sıkı sıkıya da kapatıldı
görülmesin istenircesine!.

elimi kapatan el
hayalin ta kendisiydi
ve ben hiç açamadım o

"hayal" elimi!..

şimdilerde zor da olsa
açmayı başardım;
sol yanımdan acıya nem kapmış o

"hayal"elini!..

işte o an kaybolan hayalimin
tenime nasıl işlediğini,
benim bir parçam olduğunu

sadece "hayal"

olmadığını anladım!.

yüreğime kazınan silüetin
avuçlarımdan gelmekteymiş sevdiğim
ve ben ben ben bunu;
inanır mısın?

"hayal"

kurarken anladım!...

f.ferdi durusulu

doğum günü&draması 27 yılını doldurmuştur!...

2010-07-23T22:40:00.005+03:00

yine yeniden
bir doğum günü draması
ve benim çıkmazlarım!
kabristandan doğduğum güne uzanan ,
uzanırken de her yıl bir parçamı alıp götüren
geçmek bilmeyen yıllarım!…
ruh halim yerlerin
dibine geçmiş sürünüyor adeta…
dostlarım ve dost bildiklerim ile
geçmişimden bu güne kutlanan drama!
nedeni ;
bağlantılıdır kabristan ile!…
sevinç ve hüzün
aynı anda olmuyor anlayacağınız!..
mumları üflemeye yeltendiğimde,
hayatımdan bir yakınım
sönüp gitmişken :'(
tam da bugün!
iyi ki doğmuşum diyemiyorum!…
doğum günüm bugün ama ben
tebrikleri kabul edemeyecek kadar
kederli ve ızdırap doluyum!…
kırmamak adına da olsa katılıyorum ;
ama fayda etmiyor nedensiz çareler!..
ve
ben 16 yıldır
temmuzdan ve lanet olası
24 ünden nefret ederim!…
bir an önce bitmesi için şimdiden dua ediyorum...

pencere önü çiçeğim :(

2010-07-18T13:58:00.004+03:00

pencere önü çiçeğiydi!

ne dış kapının mandalı sıfatına bürünür

ne de iç güveysi olarak adlandırılırdı!

işte tam da o belirsizliğin ürünüydü

evet evet tam da o noktadaydı!...
silüetini güneşe endekslemiş;

kimi serpilir ağaç olma yolunda ilerler

kimi de fidan olmaktan öteye geçemezdi!

hayat bulduğu toprağı özümser

ve kaybolurdu hiç doğmamışcasına
son sözünü dile getirmekten çekinmez:

-budur evlatlarım son hallerimin yansıması!.
der,ebediyete karşı sallardı elini iki yana..

f.ferdi durusulu

güneşin oğlunun rahmetli büyüğüne ithafen
kaleme aldığı yazı dizisinin ilk dizeleridir

akrep çemberinde bir ruh!..

2010-06-22T21:06:00.007+03:00

kendinden bihaber
zümrüt-ü anka olup
küllerinden doğmayı
umut eden sefil bir ruh!

ütopik bir hayalin izinde
umarsızca tebessüm takınır,
koşar adım sürüklenirken
ansızın kor ile çevrilir etrafı!

ruh; afal ve şaşkın
kıstırılmıştır izbede!
karanlığın çehresi andırır ;
ateş çemberinde kara bir akrebi!

anka olmaya özenen ruh
küllerine yenik düşer
geçmişten arta kalan birkaç anıya
posta koyarak atar kendini ateş çemberine !

sonunu düşünmez!
kahramanlık değildir gayesi!
çünkü yeniden doğmak istemez!
bilge ruh sonun başlangıcını sezer:

o ruh ki ;
doğar ,
yaşarken aldanır ,
sona yakın da aldatılır;
ab-ı ru çemberi daralır ve küle dönüşür!..

by güneşin oğlu

<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>

dipnotcuk: dostlarım uzun bir aradan sonra sizler ile birlikte olmak çok güzel
inanın ilham perimi angoramda bıraktığımdan beri bir yanım eksik idi
yavaş yavaş toparlanıyorum ve en kısa zamanda değerli dostlarımın
yazılarını gözden geçireceğim , sağlıcakla kalınız (:

f.ferdi durusulu

dost bildiklerim....

2010-06-06T18:30:00.002+03:00

Zeki Müren - Dost Bildiklerim

sanırdım gündüzdü onlarla gece
içimde ümitti dost bildiklerim
ne zaman yıkılıp yere düştüysem
bırakıpta gitti dost bildiklerim

nerde o sözlere kandığım günler
her gülen yüzü dost sandığım günler
acıdan kahrolup yandığım günler
terkedipte gitti dost bildiklerim

korkar oldum bana dostum diyenden
varsa var olandan yoksa gidenden
ne onlardan eser kaldı ne benden
beni benden etti dost bildiklerim

meydana cıkalı asıl cehreler
aydınlanmaz oldu artık geceler
yalanlar tükendi düştü maskeler
beni benden etti dost bildiklerim...

ne diyebilirim ki arkadaş;
zeki üstadım dile getirdi,
ne bir eksik ne de bir fazla!..
beni yüz üstü bıraktı dost bildiklerim!....

bloğumun doğum günü bugün (:

2010-05-31T20:29:00.002+03:00

dostlarım ;
güneşin oğlu blog serüveninde bir yaşına girmiş bulunmaktadır (:
bu bloğu açmama neden olan candostum burcum ve bu süre zarfında
değerli yorumları ile güneşin oğlunu günden güne ileriye taşıyan
değerli blog arkadaşlarım; minnettarım sizlere,
iyi ki varsınız seviyorum sizleri değerli dostlarım (:
nice yıllara birlikte girmek temennisi ile sağlıcakla dostlarım (:

f.ferdi durusulu

martıcığım&angora'm; ikinize de elveda :''(

2010-05-19T21:49:00.008+03:00

yavaş yavaş kaybolurken
hızlı mı hızlı kalp de çarparken
hasretlik daha gitmeden başlamışken
son günlerde bir köhnede
gamze içinde peydah oldum!
o sıralarda tengri bana;
gülümsemesi yanaklarında
ufak bir çukur ile ödüllendirilmiş
bir candostu verdi !
olur da bulamaz beni diye de
o çukurda hatırlattı kadimliğini ,
en küçük tebessüm de
yanında olacağımı bilmem,
ancak aynaya gülerken
beni fark edecekte olsa
kafi geldi bu oğula!
dost; her gülümsende
ben yeniden doğacağım
varsın bu seferlik böyle olsun
yanında olamayacağım
artık gidiyorum martım gid... :''(
tebessümünde saklı bir oğulum ben!..

"candostum burcu saraçoğlu'na ..."

Gidiyorum ben angora’m,gidiyorum ben martım!..

Beni bağrına bastın, bunca yıl kahrımı çektin ve yirmi altı yıl boyunca beni büyüten şehirsin sen angora!. sen benim ilk göz ağrımsın angora.acı tatlı anıları ile nefes aldığım yegane kentimsin angora. senden öğrendim soğukluğu ve gri kalabilmeyi!..
bedirhan gökçenin dediği gibi:
hey gidi angora heyy!!! beni de benzettin ya kendine!astın suratımı resmileştirdin yüzümü!..
Gülümserken en sevinçli anımda resmi görünebilmeyi garipsenme hissini ve tüm bunları sayende yaşadım angora!..

Sen ki beni dikmende bulmuştun angora!Daha konuşamıyordum ama sen güneşi gönderdin bana, lüzum yoktu kelimelere; bizim aramızda! Öyle bir bağ kurduk ki angora, kimse ile paylaşamadın; kıskandın güneşin oğlunu aramızdaki bağı öyle sıkı tuttun ki; istemedin kimselerin bu bağı
çözmesine!..

İlk emeklememde; senin o gri tonunun çakıl taşları arasında görüldüm! Taşlar dizlerimi parçalasa da verdiğin güç ile vazgeçmedin angora! Senin sevgin ile emek vererek emekleyerek yürümeyi öğrendim angora!

İlk okula gidişimde sen yine yanımdaydın,o siyah önlük senin bürokrat yönünü öylesine yansıtıyordu ki; kendimi kocaman görüyordum, dev aynasına gerek yoktu!bir siyah önlük ile halletmiştim büyümek meselesini ve adım adım atlıyordum sınıfları angora!..

İlk senin idarende tattım aşkı,daha küçüktüm angora! Bihaberdim her şeyden ,tozpembe değildin sen; hayatta sen gibi geliyordu gözüme! Ama ben vazgeçmeden değiştirmek istedim senin bu soğuk yüzünü ve ilk aşkımı gördüm angora!Sığındım senin o soğuk yönünü yansıtan bir izbe yere! Taş köprüde görüldüm ve ilk monoloğumu da tam o gün tattım angrora!..

Baktım usulca süzülen akşam güneşine ve dedim ki aşkı tattıracağım sana angora! sende göreceksin;sevilmez denilen,çekilmez sanılan deryanın unuttuğu bu iç bölgenin bu kenti nasıl bir aşk yaşayacak ve senin bu yüzünden eser kalmayacaktı! Güldün bana değiştiremezsin oğul dedin ama ben gülmeyi senden öğrendim; nasıldır bilirim bu işler diyerek koyuldum bir aşk yoluna angora!..

Güneşimi görebilmek adına her gün batımında her gün açtığında bu tepeden seni görmeye geleceğim demiştim ve yıllar boyunca bu sözümü tutarak güneşim ile seni bütünleştirdim angora!..

Yine güldün; ne kadar sürecek ki dedin, bir müddet sonra o tepe de dolar taş yığınları ile! Beni bu kadar soğuk yapan sizler değil misiniz? Sonra suç benim oluyor diye serzenişte bulunmuştun!
o sıra anlamamıştım ne demek istediğini; ama şimdi anlıyorum angora!Bugün o tepeye gittim her gün seni andığım yere ; ama ne oldu dersin angora tahmin ettiğin gerçekleşmiş orayı da kaplamış soğuk taş kütleleri,güneşim sana uzaklaşmış ve görünmemekte! Toplu mezarı andırırcasına öylece dikilmişler ve kaplamışlar her yeri!Ben öylece dona kaldım;kızamadım ,tepkisizdim angora!..

Yeni bir yer bulmalıydım seni görebileceğim; ama gel gör ki o gücü bulamadım angora! Neden diye sormayacak mısın,deli oğluna? Neden diye boynunu omza yaklaştırmayacak mısın?
Ben söyleyeyim angora! Bak gidiyorum ben;dayanamadım artık, ondandır ki gücüm yok artık angora!..

Eskiden değişim için değişmiş ve herkesi sevmeye yönelmiştim ya hani! Bak gidiyorum işte; sevdiğimin nefes aldığı şehirden uzaklaşıyorum!O evlenip barklansa da; ben onu sevmekten vazgeçmedim angora!Sen ne kadar tasvip etmesen de; ben hiç vazgeçmedim angora!Bilirsin inatçı bir deliyim ben angora!..

Yine bir sona yaklaşırken bu sefer nasıl bir başlangıç olarak meraklardayım angora!Eskiden çok terk ettim seni ;ama biliyordum ki ben bir tilki idim!Sen ise beni bağrına basan; kürkçü dükkanının, o ak saçlı, gözleri görme yetisini yitirmiş, bastonu ile hayata tutunan yaşlı kentim angora! Sen yine kabullenirdin bu oğlunu! Ama bu gidiş farklı be angora! Şu an saat gecenin bilmem kaçı olmuş,saate bile bakasım yok, çünkü o saatte sen varsın angora! Her saatim sen olmuşsun orada bile sen görmekteyim ben!..

Şimdi bana deli diyeceksin farkındayım ama aması yine var angora! Seni çok sevdim ben, çok kavgalar da etsem senin ile; seni bir kalemde silsem de, sen yeni bir sayfa ile hep yanımdaydın angora!..

Öyle şeyler yaşattın ki bana; bu kısa gibi görünen ama bol çalkantılı ömrümde! Yeri geldi kendimi sorunlar yumağı içinde buldum angora! Henüz kanım deli atarken; her meselede çözüm yolu idim!Üzerime büyük bir sorumluluk verdin angora! Ben erken büyüdüm; aynı senin gibi!Bir anda başkent olmuştun ya hani,kendi halinde iken; bir anda yeni bir vatanın merkezi konumuna gelmiştin!İşte bende öyle oldum angora! Bir anda büyüdüm ve söz sahibi oldum; ne ara bu kadar büyüdüm ben bile anlayamadım angoram! Ama bu büyümek bana bir hayli pahalıya patladı angora! Daha çocukluğumu yaşayamadan büyüdüm, sonra büyük olmayı sevdim; bu seferde büyüklük içinde çocuksu hareketlerim ile göze battım! Güleç yüzüm öyle fazla olmaya başladı ki hayır demeyi öğrenemedim angora! Çünkü erken büyüdüm ya ben ;ağacın yaş halini hiç tadamadım angora! bir anda meyve verir oldum ben bile şaştım bu işe agoram!..Keşke her şey sırasında olsaydı da bende boyumdan büyük işlere karışmasaydım angora!..

Bak yine satırlar ardı sıra gelmekte, gece ilerlemekte benim parmaklarım delicesine seni anlatmakta; ama istemiyorum ki bu gece bitsin, seni ne kadar sevmişim be angora ne kadar bilemesizsin!..

Bu yazdıklarım birkaç cümleye sığdırabilirdim bilirsin azlık özlük kavramına saygı duyduğumu; ama yapamazdım bunu sana, seni birkaç cümle ile geçiştirmek bana yakışmazdı angora!
Çünkü sen anlatılmalıydın, benden geri kalanlara ders niteliğinde değil, öğütten uzakça kendini tanıtmalıydın, işte demeliydin işte ben böyle bir kentim!Beni seveni ben öyle ödüllendiririm ki; ben için yazar, ben için yaşar ve ben ile ayrılacağını görünce göz yaşı döker! İşte bu yüzden sana yazıyorum angora! İstiyorum ki ne kadar önemlisin ;bilsin herkes, ne kadar güzelsin; görmesinler onu kıskanırım o bana kalsın angora!..

Sözcüklerin bitmesi bende na mümkün iken;ben susmam bilirsin! Bu yönüm az biraz da sana benzemekte; her ses buradan yükseliyor ya hani!..Her şeye burda karar veriliyor, işte ben bu çok sesliliğin sessizliğinde bir temsilcisi olmuşum gidiyorum be angora!..

Şimdilerde iyice melankolik oldum eskiden olsa çok daha zor gelirdi sen ile vedalaşmamız!Çünkü eski değerlerimden bir hayli uzaktayım bu aralar! Çok kişiyi çıkardım hayatımdan ;senin sayende oldu bunlar! Onların gerçek yüzünü güneşin ile gösterdin bana; artık kanma onlara dedin, ben de seni dinledim ve şu an her gün geçtikçe büyümekteyim ama sensiz kalıyorum ben angora!..
Bir can dostu verdin bana ve ben bu satırları onun sayesinde yazmaktayım! şimdi ben ona:

gidiyorum dedim ama bir yanım burada angora! Can yücele de kızgınım ; hani kal diyen yan kazanıyordu! O bile kandırdı beni angora!Martım zaten denizden uzak kalmış, kıstırılmış bir bozkırda kanat çırpmaya çalışırken, ben onu bırakıp engin deryalara gidiyorum! Farkındayım bu haksızlık; sen bilirsin anlarsın halimi, onu sana teslim etmeye geldim angora! Onu sana bırakmaya geldim, bir telefon kadar yakın olsam da aramızda artık uzun mesafeler var angora!..
Ve ben her an istediğimde yanında olamayacağım angora!
Lütfen geri çevirme bu isteğimi ve kabul et ve ben yerine koy güzel kardeşimi can yoldaşımı; bağrına bas ve onu da güneşin kızı ilan et!

Ben yokken onu benimse;çünkü onun gözlerinden bakmaktayım ben!
Onun ayakları ile yürümekteyim ben,onun duydukları ile seni hissetmekteyim ben,yani ben sendim ya hani; o da ben! Değişmeyecek hiç bir şey onu sana emanet ediyorum lütfen canım martıma,meleğime iyi bak ve onu kötülüklerden koru angoram!…

Seni ve martımı çok seviyorum angora’m!….

İkinizde birbirinize emanet olun!
Elim ilk önce kalbe oradan iki yana giderken benden size elveda :'''(

f.ferdi durusulu....

manzara...

2010-05-11T13:37:00.000+03:00

MANZARA-Ödüllü Kısa Film

annem'e (:

2010-05-09T13:45:00.006+03:00
Annem’e

güzel annem hala kendi bile inanamaz beni nasıl onca ay karnında taşıdığına (: yeri geldiğinde dile getirmekten de hiç çekinmez (: “o günlerden belliydi yerinde duramazdın sen,acaba yanlış mı yaptık” diye düşünürmüş (: ben doğmuşum ve annem anlamış haklı olduğunu,9 aydan arta kalan 10 günde neler yaşatmış isem cefakar anneciğime;eyvah demiş eyvah yazık oldu dünya insanlarına gitti benim gençliğim (: hak veriyorum anneciğime çünkü hiperaktifliğin doruk noktasında geçirdiğim bir çocukluk döneminde annemin neler yaşadığını şu an daha iyi anlıyorum! arkamdan terlik atması,”allah’ım bu nasıl bir çocuktur;beni sınıyor musun!” diye serzenişleri hala kulağımda çınlamakta (:

tüm çocuklar gibi bende büyüdüm ama ben çocuk yanımı hiç kaybetmeden olgunlaştım,

ve seçtiğim bu yol annemin “bu çocuk asla büyümeyecek,ömrümü yedi aa dostlar” feryadına yol açıyordu.eh nihayetinde bende büyümeye başladım annemin ne kadar vefakar ve özverili olduğunu bana nasıl katlandığını düşündükçe de sorguluyorum kendimi! ben ebeveyn olsam ben gibi bir haylaza ne kadar katlanabilirdim(asla katlanamaz ve cami avlusuna atardım bu haytayı ama camiyide karıştırırdım ben onu biliyorum ) güneşin deli oğluna bunca yıl katlanan güzel ailemi ve başta annemi tebrik ediyor yüzyılın annesi ilan ediyorum (:

tanrım seni başımızdan eksik etmesin çünkü ben gülümseyen yüzümü senden aldım.

beni bu hayata sunarken tebessümün ile tanıttın evrene ve bende senin yolundan ilerliyorum. bazen çok gülüyorum,bazen abartıyorum;ciddiye almıyorum hayatı (: ama olsun güzel annem ben seni taklit etmeyi seviyorum (: senin yanında iken keşkelerim olmadı hiç annem;çünkü sen o keşkeleri ortadan kaldırmıştın ve beni hür yetiştirdin. kendin gör oğlum dedin kendin karar ver dedin ve bu kararın beni ben yapandı.çünkü sen biliyordun güzel annem; nasıl olsa bana benziyor bana geri gelecektir diye temennide bulunuyordun.ve ben gün geçtikçe sana benzemeye başlıyordum,sen aynada beni de görüyordun (: güzel annem seni sevmek ve seni severken gülebilmek hayatın bana bahşettiği en güzel hediye.hediye demişken sana hediye almam ben, çünkü ben her günümde sana bir hediye verebilecek kadar deliyim; biliyorsun deli oğlunu (: bir güne mal etmeden seni her gün sevebiliyor ve anabiliyorum gülümseyen yüzün bizleri bırakmasın ve sen her zaman yanımda ol güzel annem.

bu gün bir vesile ama ben her gün seni anıyorum ve annem seni çok seviyorum ben;
sadece buraya içimi dökerek değil her gün bunu dile getiriyorum (:

kitabımda seni anlatıyorum güzel annem sen benim
"omzumda eli olan meleğimsin" :’’)

13h2k’nin tam karşılığısın mucks güzel annem ehii (((:

dipnotcuk:resimdeki güzellik annem, ve onun arkasından bakan haylaz şeytani insan benim (:

f.ferdi durusulu

çocuğuma dokunma!..

2010-04-30T19:30:00.004+03:00

değerli büyüğüm siyah kelebek ablam çok önemli bir konuya değindiği bu
yazı dizisini paylaşmak istedim...

Hepimiz çocuk olduk. Büyüdük anne ve baba olduk. Çocuklarımızı gözümüzden sakınan aile olduk.
Ama korku dolu anne babalarız hepimiz. Çocuklar geleceğimiz. Her anne babanın hayalidir çocuğunu mutlu büyütmek ve ona güzel bir gelecek sunmak. Fakat ülkemizde artık önüne geçilemeyen bir törör var.

ÇOCUK İSTİSMARI. Çocuklarımız istismar ediliyor. Okula gönderilemeyen çocuklarımız var, Küçük yaşta çalışıtırılılan, Anne babası,kardeşleri ve aile büyükleri tarafından şiddete maruz kalan çocuklarımız var bu ülkede. Cinsel tacize ve hatta tecavüze uğrayan çocuklarımız var.
Daha anne sütü almadan, Anne kokusu duymadan cami önüne bırakılan bebeklerimiz var. Yetiştirme yurttlarında büyüyen, daha sonrasına suça meyilli yetişen çocuklarımız var bu ülkede. Eğitim daha bebeklik çağlarında, ailede başlar.
Ama bizim toplulumuz da okuma yazma dahi bilmeyen sadece çocuk yapmayı bilen anne babalar var. Sorunlu ailelerde yetişen insanlar malesef ruh bozukluğu yaşıyor ve topluma zarar verir hale geliyorlar. Heleki bu zarar çocuklarımıza gelince akan sular duruyor. Bir çocuk okulda veya başka bir toplumda cinsel tacize uğradığı zaman ileriki yıllarda yaşamını etileyen ruhsal çöküşler yaşıyor. Ailesine arkadaşlarına, ve ileride eşine çocuklarına bile güvensiz korkak ve şiddete meyilli biri haline geliyor.
Gördüğü cinsel tacizi ailesine anlatamayan, dövülme korkusu yaşayan bunu paylaşamayan çocuklarımıza yazık değil mi?
Şuan da bu yazıyı okuyan sizler bile çocukluk yıllarınızda tacize uğradınız ama kimseye söyleyemediniz. Anne babanızdan dayak yediniz ama kimseye söylememeniz konusunda tehtid edildiniz. Belkide sınıf öğretmeniniz tarafından bile tacize uğradınız sınıfta kalma korkusundan kimseye söyleyemediniz. Artık DUR! demenin zamanı geldi.

Çocuk istismarına bir şamar da siz atın.ve dur deyin. Sitemiz 1MK Büyük bir kampanya başlattı. Birbirimiz açıklarını yakalayıp deşifre etmek yerine, birbirimizi yemekten vazgeçip, artık önemli sosyal konulara yönelmenin zamanı geldi.
Birmilyonkalem sitemizin bu önemli kampanyasına sizde destek verin. Ülkemizin geleceği olan çocuklarımız, gözmüzden sakındığımız evlatlarımız istismara uğruyor.

Bunun önüne geçmek için kocaman bir zincir oluşturmaya çalışyıoruz. Bu zincirin bir halkasıda siz olun. ÇOCUĞUMA DOKUNMA sloganıyla yola çıkan Birmilyonkalem ailesi bu önemli kampanyada duyarlılık göstermenizi bekliyor. Yıkarıda gördüğünüz logomuzu sitenize ekleyin. Çocuk istismarı hakkında düşüncelerinizi fikirler ve önerilerinizi, Çevrenizde gördüğünüz yaşanmış çocuk istismarlarını yazın ve duyurun. Bloğu olmayan kişiler. Sosyal paylaşım sitelerinde loğomuzu kısa bir yazı ile de yayınlayabirler. Amacımız büyük kitlelere ulaşmak.
Çocuklarımızı sevgi çatısı altında büyütelim. koruyup kollayalım.

Bu kampanya e-kitap olarak hayata geçecek. yazılarınız e- kitap olarak elden ele doşalacak. Çocuk gülümsemelerinde sizinde yeriniz olmasını istiyorsanız bu kampanyada sizde bir halka oluşturun.
Çocuklarımıza kötü eller dokunmasın. Şefkatli eğitici, mutlukuk veren gelecek veren eller dokunsun. Bu ellerden birisizde belki sensin, biziz.

ÇOCUK İSTİSMARINA SON.!
ÇOCUĞUMA DOKUNMA!

yazar SİYAH KELEBEK yüreğine sağlık güzel ablam...

hani çocuklarımız geleceğimiz olacaktı!onlar için çabalacak emek verecek ve onlara güzel bir gelecek bırakacaktır onlarda bıraktığımız yerden görevi devralacaklardı :/ bu şekilde mi örnek bir nesil bırakacağız yeni nesillerimize!! dursun artık bu zulüm ve işkence!! göktengrim yardım etsin zor da olan cennet kokulu çocuklarımıza...

çünkü yok'um ben!...

2010-04-28T19:08:00.009+03:00

“Düşünmüyorum o halde yok’um ben!…”

Bu bir önermedir,nerden tutarsan elinde kalan bir hipotezin tez olamayan yokluğunun eseridir!Ne özlü söze benzer, ne de kafiyeden uzak bir şiire..Bu yokluğun resmidir! Yoksun kalmış bir ruhun nice hallerinin evrene yansıyan suretidir,yansımadan ibarettir!…

Arif olana yaraşan bir ceketim dahi yok!
Çünkü yoklardayım artık!
“Düşünmüyorum o halde de yokum!”
Ne kadar da kolay söyledim bakar mısın!
Düşünmeden yokları oynadım…
Sen varsın gerçi ama ben yoklardayım!
Yokluğum varlığının yegane nedeni olsun
Sen var ol ki ben yok olabileyim
Gidebileyim seni görmeden
Aşındırmadan yollarını,vedalaşmadan sen ile
Sallamadan eli iki yana!..
Gidemem ki; çünkü yokum ben!..

Ben yok'um sevdiğim
Hiç var olmadım
Belki de hayal ürünündüm
Kurduğun beyaz atlının
Ak olmayan beygirin yansımasıydım
Düşlerinde yarattığın bir garip aşıktım
Uyanmalısın bu gafletten
Yok saymalısın güneşin oğlunu
Beni olmamış var say
Görmemiş olarak yok say
Sayma beni çünkü ben yokum sevdiğim!..

Var olmaya çalışırken yok olan ben,
Yok olmaya çalışırken var eden yine ben;
Yani ben diye bir şey yok sevdiğim!
Çünkü biz olmalı demiştik ;
Çıkılan yolun ilk adımlarının ilk hecelerinde…
Bak sona geldik sevdiğim,
Yok olanı ne kadar benimseyebilirsen
Ne kadar özümseyebilirsen öyle benimse beni!
Uçup gitsin hafızadan andırsın bir balığı..
Aynı bedenin iki yansıması olmayı deneyelim
Aynada görme artık beni çünkü sensin o sen!
Ben değilim gördüğün
Gözlerine bakan yine sensin sen!
Anma artık bu deli adamı
Görme düşlerinde,
duyma her seste;
Hissetme her kokuda…
Çünkü,çünkü ben yok'um sevdiğim

Gidiyorum artık terk-i diyar zamanıdır sevdiğim
Vedalaşamıyorum bile demiştim ya hani yokum ben!
Olmak isterdim,hemde hiç yok olmayacak gibi
Elini tutan el benim el olsun;
Giderken o eli vedalaşmak erbasında kullanayım;
Ama yokum ya ben , o el de yok sevdiğim!..
Bıraktığın yerde de değilim artık!
Elimi kalbe yaklaştırır iki yana da sallar
Kalbimde olacağını bilerek uğurlardım seni
Hayır hayır yapmadık hiç bunları
Çünkü çünkü ben yok’um ben sevdiğim!...

Eski bir fotodan bile ibaret değilim
Görünmezim geçmişin ket vurulan yüzünde!
Birkaç anım vardı yaktım onları da
İşte o anda yok oldum sevdiğim
Savrulan her kül tanesi uçuşurken
Bir anım daha yok olurken tattım bu hiçliği
Kaybolan anılarım mıydı sen miydin?
Yoksa ben miydim ebediyeten yok olan!
Anladım sevdiğim anladım!
Bir kez daha yok olan bendim
Hemde var olmadan yok olan ben!
Çünkü çünkü yok'um ben!..

Arif olamadan tattım bu yokluğu
Bir yabancıyım şimdilerde!
Bu yabancı kimdir diye sorarsan;
Kendimi tanıtamıyorum yok’um çünkü ben!
Ama yokluktan gelen şu hallerimin izinde;
Ses telinde düğümlenmiş bir yumru var olan
Uzaktan berduşa benzeyen,
Çatık kaşları kasvetini arttıran,
Göz torbaları uykusuz gecelerin ürünü olan,
Kemikleri birkaç kat giysi ile gizlenmeye çalışılan,
Şakaklarında azalan kıl yumağı ile
Kelleşme adaylığı gün geçtikçe artan
Yürürken başını önde taşıyan
Düşünmekten kendini alıkoyamayan
Bir anda bir noktaya kilitlenip anılarının içinde hapsolan
Kendine geldiğinde bulunduğu yeri hatırlamayan
Bir kağıt bir kalem ile o an’ı yazıya döken
Kimilerince deli aşık,
bazılarınca feleğin sillesinden nasiplenmiş
Anlamayanlar içinde;
Salla birader yoluna bak artık diye öğüt verilen
Her önüne gelene malzeme veren
Anlatmasa da anlatılmaya mecbur bırakılan
Kalkan diye tabir ettiği iyimser zırhı yok olan
Bir malzeme figürü…
Var olsam bu hallere düşmem kaçınılmaz!
Pekala tasvir bunlar, ben değilim!
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim!...

Şu an acıyorsun kim bunları yaşattı sana diye
İçten içe üzülüyor ve söyleniyorsun ;
"yok olmaya gör gibisinden!"
Yokum ya hani ben ;
Boş ver kimse yapmadı bunu bana
Ben yaptım yok olmaya çalışan ben,
Yokluk içinden doğacağını sanan ben yaptı!
Ferdinin ön adını oluşturan "ferit" yaptı
Bak o da yok, geçen sene bu zamanlar
o da yok oldu gitti şimdilerdeki ferdi misali…
Ferdi de yok olmaya yüz tuttu sevdiğim
Sanki var mıydı ki yok olsun !...
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim...

Yok olmuşluğun rahatlığıdır bunları yazmama sebep!
Var olsam yazamazdım , deli cesareti belki de;
Ondan korkusuzum çünkü yokum ben!
Yokluğum varlığını yansıtıyor,
Yok olarak gidiyorum sevdiğim
Yokum diyerek teselli olurum
Yok olmak vaktidir artık
Yok ol ve git güneşin oğlu!...
Bing bang e lüzum dahi yok çünkü yoksun,
Çünkü hiç doğmadın yaşamadın tatmadın
Elvedaya dahi lüzum yok çünkü sen yoksun a oğul!
Elveda benim yokluğumdan gelen sevdiğim elveda…

"f.ferdi durusulu"

bloğumun 23 nisan veliahtı "BATU NAMLI"

2010-04-23T12:32:00.006+03:00

Küçük dostum Batu NAMLI 3 yaşında henüz (:
UNICEF yararına Roche tarafından düzenlenen
'Çocuk Gözüyle Doktor' yarışmasına katıldığı
resmini bizler ile paylaşıyor...
Batucuğumun ve diğer küçük dostlarımın
çoçuk bayramı kutlu olsun (:
Bizlere bugünü armağan eden baştürk
ATA'mıza şükranlarımızı sunarız (:

f.ferdi durusulu

eligül'ün doğum günü bugün (:

2010-04-22T13:50:00.007+03:00

blogumu bugün sevgili dostum başak eligülüme ayırdım
ona yazdıklarım ve canımcığımla mistik havada gerçekleşen
sohbetlerimize yer vermek istedim (:

bir dostum var benim

hemde buğday tanesinden

bir başak kendisi…

güller elinde filizlenirken

sadberg olmak isterim

ama bir gül kafidir

el de bir gül

eligül de olan gül…

“eli gül"

ben de ki manası ;

kokusu kalır
her daim elceğizlerimizde,

narindir parmaklar

güle yaraşan tarzda,

bütünleşmiştir el ve gül ,

kıskanılır güzellikte,

bu ahenk içinde
çıkagelir başak dostum
güller açar yüzü
tıpkı güzel yüreği misali (:

<<<<>>>

ney ruhun demidir

süzülür başaklar içinde!

ney dile gelir

rüzgarın nefesinde!

başaklar hayat bulur
tengrim sesinde!

yürekten süzülür

bunu hissedebilene!

tengriden gelendir

hayat bulur başakta!

nimet olur

baş tacıdır sofrada!

her gün karşılaşılır

kimi kırıntıların toplandığı masada!

kimi de çorbaya banılandır

indirilir kursağa!

o senin içindeki ruhunu beslemektedir

ses;ney'den-başağa, başaktan-nimete!

sofradan da kalbine ulaşır

ruhun açtır ney sesine!

ruhun ki ; o nimeti tınıdan alır

ve sunar kendini ab-ı hayata!

ab-ı hayat güle aşıktır
elde gülüm başağa...

<<<<>>>>

eligül:"Bendeki kalabalığı bilirsin; kendime varamadan gün biter, yeni gün doğar. Herkese yetip kendine yetemeyen ben..."

güneşin oğlu:"bazen kurudur kalabalık, sen tek başına yol alırsın o deryada,rüzgar kimi arkandan eser varmak istediğine kavuşturur, kimi de cepheden vurur göğsüne; alnın dayanamaz öne eğer taşıdığı yükü , istersin yeni günün getirilerini ,yarınlarında ararsın umudu, o umut ki deryada yalnızdır yetemez kendine ve paylaşır umudunu senin ile..."

eligül: Her zaman tek başlanmalı yola, olması gereken bu... Ama eğer yolumda biri karşıma çıkacaksa, onun yeri yanımdır...

güneşin oğlu: "tek çıksan da bu yola; rüzgar yarenlik eder , güneş aşkını sunar her doğuşunda,

ay med-cezirlerini sana sunar,renkler sevgilerini paylaşmak adına güzelliklerini sofraya katar, denizdeki yunuslar can yoldaşın olur.. bu yolda evren yalnız bırakmaz bizleri ,muhakkak monolog da olacaktır, ama onu yaparken bile kendin ile çelişkiye düşmek kaçınılmazdır."

eligül: İnsan en güzel ve en acımasız kendiyle kavga eder. Bu yüzden seviyorum kendimle çelişkiye düşmeyi...

güneşin oğlu : "yapabiliyorsan kendin ile o beklenen yüzleşmeyi andıran kavgayı.. sonuç da önemsizdir ! kimin yendiğini umarsamadan seversin kendini , çelişkisizdir bu sevgi ,aynalara bakmaya başlarsın aşk ile ve gülümser aynada ki yüz (: başardığını tam da o anda anlarsın (:"

eligül :gülümsettin ve anladım ki ben hep yüzleşiyormuşum kendimle, aynalara bakışımdan belli :))

başak eligül dostum iyi ki varsın,
doğum günün kutlu olsun
senin ile olan sohbetlerimizi çok seviyorum...

f.ferdi durusulu

çocuksu bir korku!..

2010-04-21T17:26:00.007+03:00

korkutulduk ta evvel zaman içinde;

develer tellallıktan uzak dünyadan bihaber,

pireler berberin acemi çırağı rolünde,

dedelerimizin beşiği tıngır mıngır sallanmaz iken;

yüzleşemedik dolap içindeki canavar ile

restleşemedik yatak altındaki ucube ile

korkularımız büyümemize engeldi!
çocukken başlayan sürecin hamileri;

dolap içinden çıkacak yaratığı beklerken

dolabı nesne olarak görmez ve küserdi!

yatak altından gelecekleri umarak

yatağa düşman olurdu!…

aşamayınca korkularımızı,açamayınca dolabı;
aynı kıyafetler ile dolaşmaya yüz tutar;

uykusuz gecelerin içinde mahkum olurduk!..
aynada ki yüze aşinalık;

bir tokatla bozulunca,anlardık ki büyümüşüz!

uzunca zaman giysilerin küçüldüğünü sanıyorduk

ihtimal veremiyorduk devinime,

anlayamadan bedenin gelişimini
büyüdüğünü fark edemeden geçiyordu zamane...
dolap-yatak ikilisinden uzaklaşırken;

korkmak büyümeyi engelliyor!

büyümek korkuyu bitiriyor!

biten çocukluk mudur?

korku mu bilinmez!

bilinmeyenlerin göbeğinde bırakılmıştı

çocuksu korkularımız!..

f ferdi durusulu

güneşten görevi devralan "ay"...

2010-04-20T23:18:00.007+03:00

aşk-ı güneşten uzaklaştırıp

dolunay’a sunan bir seyyah!

ay’ın soğuk bedeninde

gezinirken görülmekte,

sevdiceğin aksi

dolunay gibi parıldamakta!

moraran dudaklar kırmızılığında

çıka gelen bir sevgili!

uzun uzadıya; o uzaklardan

bir çift buğulu göz,

kafayı omza yaklaştıran

hüzünlü bir bakış!

güneşin oğlu aldanmalara

yabancı değil; yine yeniden !

engel olunamayan deli atan

allar içinde bir yürek!

bilse de aldandığını

kabullenmiş bir sallabaş !

şarap ile bezenen o mor dudaklar

al kanlara aşina !

görünce yağmuru

titremesin,sussun istese de

tutmak için sımsıkı kavrasa da,

dudaklar; kelam ile kavgalı!

al kana engel olamadan

kan kokusu genzi yakarken

yağmurun tadı ile irkilen sefil beden

gözünü açtığında

yine çakır keyf bir halde!

meğer düşten ibaret olan biten!

gerçek olan;sade ve sadece
dudaklardan;arada bir tekleyen yüreğe
azar azar dökülen birkaç damla kan!…

"f.ferdi durusulu"

aşk'a kelebek kanatları ile yelken açmak!...

2010-04-18T23:18:00.005+03:00

bizim aşkımızın gemisi
sevgi yumağından yelkenli
kelebek kanatlarından olmalı idi!
görünürde güzeldi ;
ufka yelken açan
iki deli aşığın gemisi...
ama ama..
hesap edemedik
kelebeğe biçilen ömrü!...

"f.ferdi durusulu"

rüzgarda başaklar!...

2010-04-16T22:40:00.008+03:00

Rüzgarda Başaklar-ÖZDEMİR ASAF

ney ruhun demidir

süzülür başaklar içinde!

ney dile gelir

rüzgarın nefesinde!

başaklar hayat bulur
tengrim sesinde!

yürekten süzülür

bunu hissedebilene!

tengriden gelendir

hayat bulur başakta!

nimet olur

baş tacıdır sofrada!

her gün karşılaşılır

kimi kırıntıların toplandığı masada!

kimi de çorbaya banılandır

indirilir kursağa!

o senin içindeki ruhunu beslemektedir

ses;ney'den-başağa, başaktan-nimete!

sofradan da kalbine ulaşır

ruhun açtır ney sesine!

ruhun ki ; o nimeti tınıdan alır

ve sunar kendini ab-ı hayata!

"f.ferdi durusulu"

dostum başak eligül yeni bir ezgi ile tanıştırdı beni
kendi adından ve ezgiden yola çıkarak dile geldim
iyi ki varsın güzel dostum (:

gölge etmeyin kafi!..

2010-04-16T19:33:00.005+03:00

"Amansız derde;
ya amansız deva bulacaksın,
ya da hiç dokunmayacaksın..."

W.Shakespeare

görsel ve yazı için;
başak eligül dosta tşk ederim...

1 yılda 1 kişi ne kadar büyüyebilir ki!....

2010-04-15T20:34:00.004+03:00

büyüdüm artık ben, hemde olağanüstü
bir hızda gerçekleşti bu süreç!
hormonlu gıda yemişsesine serpildim,
peki nasıl mı oldu bu olay?
bu kadar kısa sürede nasıl büyüyebildim?
ok işaretini izleyiniz,yanıtı aşağıda gizli;

.
.
.
.
.
.

V

hayatımdan çıkardıklarım kadar büyüdüm!..
tahmin edebiliyorsunuz siz de
düşünün bu uğurda ne kadar insanı feda ettiğimi
ne kadar büyüyebildiğimi!...

f.ferdi durusulu

bloğumdaki 200. yazım çok eskilerden...

2010-04-14T22:18:00.012+03:00

-Kalp atışlarında ki bu ritim;uzun sürecek bir yolculuğun ilk adımlarını andırıyordu!
Heyecanlanınca hızlanıyor,sakinleşince yavaşlıyordu yolculuğu.Her adımına tereddütle yaklaşıyor ve ereklerini düşünerek ne için bu yolculuk gibi ikilemler ile yol alıyor lakin karar verememek ile yüzleşiyordu.Bu yoldan nice önce geçen aşıklarca;ilk adım en zor olandır oğul denmişti!O aşıklar ki;tadmışlardı yolculuğun hazzını ,kederini ,elemini,kaf dağının ardını.Hiç istemeselerde güneşin oğlunu bir başına bırakıp geriden izlemekteydiler
-Kendisi görsün bırakın!! der gibi ahkam kesip, arka planda sonun başlangıcını izliyorlardı.Çıkılan yol engebeliydi,belirsizdi,bilinmezlerin bilimezindeydi!
Ama hiçbir endişe dahi duymaması;ancak gerçek aşka duyduğu inanç ile adlandırlabilirdi!İlk adımı atmış ve aşka yelken açtığı yolculuğuna çıkmıştı;
ilk hissettiği arkasından usulca esen ve mırıldanarak :
-Yolun açık olsun “ güneşin oğlu” diyen meltem rüzgarı idi.
İlk karşılaştığı manzara önce ki aşıkların karşılaştığından bir hayli farklıydı.
Bu beklenmedik durum karşısında ki ruh hali yine ikilemlerini ürününü andırmaktaydı.Öylece bakakalmış anlam vermeye çalışıyordu,bu sahneyi bozmak istemiyor uzatmak istercesine yavaşca hareket ediyordu.İçindeki gel-git yerini kalp çarpıntısına ve sevgiye bırakmaya başlamışken aniden duyduğu; seranatın sesi birden yüreğinin ferahlamasına sebebiyet vermişti..Yıllardır aradığı ve hasretle beklediği aşkı ona doğru geliyordu kalp atışında ritim bile düzensizleşmişti!Usulca esen bir meltemle kendini belli ederdi aşk.Bunu bildiğinden olsa gerek;derin bir oh çekerek toprağa yığılıvermişti.Gökyüzü de bu olaya şahitlik edercesine nimetlerini birer birer aynı sofrada sunmak istercesine hareket ediyordu.Sevdiğinin işiydi bu!!! Güneşin oğluna koşuyordu yağmur'u..Toprağın aşkıyla buluşması her zaman ki gibi ;evrenin en muhteşem kokusu ile büyülüyordu etrafı.Bu enfes kokudan anlamıştı; mavi gözlü sevdiği ona geliyordu.Ama nedense ıslatmıyordu sevdiğini yağmur!Rahmet ile aralarında ki bağ sözcüklerle anlatılamıyordu…O muhteşem an için hazırlanıp toprağa sırtüstü uzanmış bekliyordu sevdiğini!Meltem hafif dinmiş,yağmur'un yolunu açmıştı..Ağaçların arasından hışırdılar ile önce yapraklarda duyuldu ayak sesleri.
Sonra da usulca toprağa ,aniden tam karşısında beliriverdi mavi gözlü yağmur!

Güneşin oğlu;
Sonunda yağmuru ile karşılaşmıştı.Büyüyü bozmamak adına her ikiside sadece susmuş o anın tadını çıkarıyordu.Güneşin oğlu yüreğinden bir ışık hüzmesini sevdiğine göndermiş,sevdiğide ellerini ona doğru uzatarak kabul etmişti güneşinden geleni.Sonra kendine düşen görev misali:güneşine göndermişti yağmurunu.
"su & ışık" "mavi gözlü yağmur & güneşin oğlu"
Tanrı bu aşkı ödüllendirmek istercesine evrenin tüm renklerini bu iki aşığa sunmuştu.Tanrının kendileri için yaptığı jestten çok etkilen aşıklar;renklere ses yüklemek ve onlara ortak bir ad vermek için harekete geçmişlerdi.Aynı anda dile gelip bu güzel renklerin ortak adı gök kuşağı olsun dediler..
"-evet evet göğün kuşağı olmalı adı" diye de yinelediler!Gök tanrımız bizim aşkımıza layık gördü bu renkleri,o renkler ile de kuşağımız parmaklarımıza dolanan kuşak misali ;aşkımızın en önemli nişanı olsun,bakanlar bizi ansın,diyerek renklere ses yüklemeye koyuldular…

Güneş&yağmur renklere mana yüklediler…

Mavi;
güneş &yağmur'un aşk için çarpan yüreğin göze yansımasında saklı kalacaktı…

-Mor;
güneş&yağmur'un baharlarının her daim olmasını sağlayan meltem rüzgarında saklı kalacaktı...

-Sarı;
güneş&yağmur'un aşkları için verdikleri emekteki alın terinin toprağa düşmesinde saklı kalacaktı…

-Turuncu;
güneş&yağmur'un kuracakları yuvada ki şen kahkahada saklı kalacaktı..

-kırmızı;
güneş&yağmur'un canları gibi sevdikleri memleketlerinin al bayrak dalgalanma sesinde saklı kalacaktı...

-yeşil;
güneş&yağmur'un; toprağa sundukları ışık ve suyun dile gelip filizlenmesinde saklı kalacaktı..

-Turkuaz
güneş&yağmur'un mana yüklemeye zorlandığı tek renkti!

Bu sırada tengri imdatlarına yetişmişti;

GökTengri:
-Turkuaz mıdır o bulamadığınız eşsiz renk?
Turkuazı sizin aşkınızdan doğacak çocukların sesinde saklı kılacağım!
her güneş açtığında,her gökten inen su damlasında;
sizin meyvalarınız ile tomurcuklanacak bu evren,
ve aşkınız daim olacak!...

f.ferdi durusulu'dan mavi gözlü yağmuruna...

dipnotcuk:bu yazı ikibinlerin başında yazılmış nerden nereye diyesi geliyor insanın,
iki gündür eski yazılarıma bakma fırsatım oldu ve bu yazım 200.yazı olmalı diye düşündüm.
sağlıcakla dostlarım

bir zamanlar!...

2010-04-13T21:45:00.004+03:00

tuttun mu sımsıkı ?
kalemi hiç bırakmadan!

tattın mı ?
kurşun ile tahtanın enfes kokusunu!

süsledin mi?
bu koku ile beyaz sayfanı!..

feyz aldın mı?
veyselin aşkından!..

acı çektin mi?
mecnunun leylasından !...

yara aldı mı yüreğin?
sevdiğini bir başkası öperken!...

bithap düştün mü?
her şeyin üst üste gelmesinden!..

boş boş güldün mü?
deliye vurup için kan ağlarken!…

gitmeyi arzuladın mı?
evliya misali buralardan!...

med-cezir de kaldın mı?
bir yanın git bir yanın kal derken !..

yanıtsız kaldı mı soruların?
yanlızlıkla yüzleştiğin o an !…

defterleri kapandın mı?
alacak verecek kalmadan!…

son söz dile geldi mi?
yarım da olsa dudaklarından!…

<<<<>>>>

peh peh peh!!! bir zamanlar!...
1 temmuz imiş bu yazı yürekten dile geldiğinde
neler değişmiş neler!!!
öyle çok kişiyi çıkardım ki hayatımdan
çok şey kazandırdı bana; bu çıkardıklarım;
ve göz ardı ettiklerim!...

f.ferdi durusulu

bakan ama göremeyen bir oğul!...

2010-04-11T15:07:00.004+03:00

usulca süzüldüm evrende

yüreğim tahta gıcırdamasına aşina

imrendim ve özendim nesimi’ye

baktım alemden aşağıya usulca

ama göremedim beni arayan

bir çift göz bile!..

görebilmek umudu ile

çarpan kalbe engel olamadan

yine yeniden denedim;

bu sefer olacak! dedim bu sefer…

birileri vardır muhakkak semaya bakan

vardır beni buralardan görebilen!

güneşim baktı umutsuz hallerime:

-nafile a oğul ,nafile!

artık herkes önüne bakmakta!

gönül gözü açık olanlar başka;

onlarda sevdiğinden kendini alamamakta!

-pekala burada sen ve ben yine baş başa ha!

-hayır! bak bakalım etrafına!

-o an fark ettim bulutların üzerinde yürüdüğümü!

o an anladım semada yüzdüğümü!

o an dank etti kafama bu güzellikler!

anladım dedim, anladım!

ben bu güzellikleri göremiyor iken,

aşağıya bakmaktayım bir ömür boşu boşuna;

birileri beni görebilecek mi diye?

aşağıdakilerden hiç de farkım yok benim!

-yine kendin çözdün bilinmezi a oğul!

ama gün geçtikçe büyümektesin!

ve yol almaktasın gerçek sevgiye,

gönül gözün yakında senin isteğin ile görecek

zamanı vardır daha,pişeceksin !

bekle oğul bekle, yakındır güzel yarınlar!

-sen misin bana bu huzuru veren

yoksa yarattığın bu güzellikler mi?

bu hoşluktan dolayı mı sevmeliyim seni

yoksa beni sevdiğinden ötürü mü?

diyerek sözünü böldüm güneşimin!..

-sen beni sevme, evreni sev oğul!

her şey bana dönecektir zaten,sen emin ol!

sen sevmeye devam et,

yüreğinden eksiltme sevginin tılsımını

biz aşkı yunusa layık gördük!

o emre ki geçmiştir bu mertebelerden

odur ki buldu gerçek sevgiyi!.

bakalım senin hallerin nice olacak!...

"f.ferdi durusulu"

tutunamayanlar ile tutunmaya çalışan bir oğul!...

2010-04-09T13:49:00.008+03:00

- Bu yol nereye çıkar Olric?..
- Hiçbir yere efendimiz...
- Hiçbir yer neresidir Olric?..
- Doğru yerdir efendimiz...
- Gidelim mi?..
- Vardık efendimiz...

"tutunamayanlar'dan
bir alıntı yaptı başak eligül dostum
bende ardı sıra dile geldim yine yeniden..."

<<<<>>>>

-ben geldim yine, konuşalım mı biraz!

-konuşmak mı?? tanıyamadım kimsin?

-ben mi? güneşin oğlu, hanidir aşık olan…

-hımmm,tanıt bakalım kendini a oğul?

-unutmuşsun sen beni!..

-unutmak mı? kimsin sen güneşin oğlu?

-kimliksizim tengrim...

-biz sana kimlik vermedik mi a oğul?

-verdin tengrim! ama kaybettim,

onlarda hükümsüz kıldılar!..

-ne istiyorsun peki benden?

-bir şey istemek için gelmedim tengrim!

adımın ağırlığı üzerimde!

konuşacak bir ademoğlu bulamadım,

sana sığındım, bir sen geri çevirmezsin

bunu bildiğimden geldim sana!...

-daha önce nerelerdeydin?

diye sorsam, cevap verebilir misin a oğul?
başı sıkışınca beni hatırlayanları
sevmediğimi biliyorsun!!!
bunu daha önce konuşmadık mı?

-konuştuk tengrim! konuştuk farkındayım!,

bir başkası olmadığımı bildiğimden geldim
bana verdiğin misyonu bildim ve koşulsuz geldim!

bilirsin dünyevi olayların uzağında yaşadığımı

isteklerimin bir başkasına oranla
zayıf olduğunu düşündüğümden geldim..

-sen kendini ;
bir yalnızlık türküsüne kaptırmışsın a oğul!

acıdan beslenmeyi adet edinmişsin,
kapatmışsın evrene kendini

biz sana bu şekilde bir görev vermedik
seni çözüm için gönderdik!

sorunları sorun yapan nedenlerdir!
biz sana sonuç verdik

sen hala ilk nedeni sorgulamaktasın!

-bir başıma kalmayacağıma söz vermiştin

bende bunu bilerek yaşadım
her nedenin altında ezilir oldum!

her nedende tek başıma kaldım,yine yeniden!..

bak halime dertleşemiyorum kimseler ile!...

-bak farkında bile değilsin,
dertleşiyoruz onaysız hemde!

her şey kendi şekillenir a oğul!

sende yarınlarını şekillendirirken bunu unutma!

gönülden iste biz yanındayız!..

neden arama artık! sonuç sensin!

görevini tamamla ve geri dön bize!

-gerçekten fark etmekten çok uzağım!

çok teşekkür ederim tengrim!
yine aydınlattın aşık oğlunu

yine çözdün bu kördüğümü!
13h2k der ve giderim!...

f.ferdi durusulu dostu başak eligül'e tşk eder

çıkar beni at kalbinden!..

2010-04-06T19:14:00.003+03:00

-neredesin güneşin oğlu,nerede?

sağ elini kalbe yaklaştır oradayım yine!

-sesin neden kesik kesik?

elini sıkıca bastır yüreğime;
kimseler duyamaz sesimi, sadece sen!

-neden titriyor sesin?

galiba tükeniyorum!

-tükenmek?

senin yüreğinden dile gelemiyorum artık!

-ne istiyorsun peki?

çıkar beni at kalbinden!

-son sözlerin mi bunlar?

galiba son, tek isteğim var;
sana verdiğim kalp atmasın artık!..

-sensiz neden atsın ki,htiyacım kalmadı artık!
al kalbini güneşin oğlu ,
al ve git!..

"f.ferdi durusulu"

Farkında mısın?

2010-04-05T19:02:00.004+03:00

Bir sen farkındasın;
Hasretlik kokan ten kokumun,
Ama ;"unut artık oğul" diyerek
Beni de,kokumuda
Yarı yolda bırakıyorsun
Farkında mısın?!!!
Bana unut diyorsun!
Unutursam;
Başıma geleceklerden bihabersin!
Onu anmadığım her an,
Ab-ı hayat ret ederim!
Farkında mısın?!!!
Unutmak;ölmekten geçmekte iken
Beni canlı canlı dörtkolluya bindirip,
Ardımdan da fatiha niyetine
"unut" duasını okuyorsun!
Ölmemi istiyorsun!!
Farkında mısın?!! değilsin!!

güneşin oğlu şu ara ;
farkındalığın farkını, fark edemeyenden farksız!...

"f.ferdi durusulu"

iftiharla sunulur!...

2010-03-30T14:41:00.006+03:00

pranga vurulmuş bir ruh

izbede kendine yer bulmuş

evreni sorgulamakta!…

önceleri alın yazısına

sonra da alın’a inen

darbeler ile mıhlanmış!

elemle yıkanıp

drama bezenmiş;

bomboş bakan bakışlar!

inatla görebilen

gölgesiz benlik;

tabularca hükümsüz!

kendini arayan bir beden

takdim edilmiş normlara;

sunulur iftiharla!...

f.ferdi durusulu

eligül dostum ile sohbetten notlar…

2010-03-27T13:21:00.004+02:00

eligül:"Bendeki kalabalığı bilirsin; kendime varamadan gün biter, yeni gün doğar. Herkese yetip kendine yetemeyen ben..."

güneşin oğlu:"bazen kurudur kalabalık, sen tek başına yol alırsın o deryada,rüzgar kimi arkandan eser varmak istediğine kavuşturur, kimi de cepheden vurur göğsüne; alnın dayanamaz öne eğer taşıdığı yükü , istersin yeni günün getirilerini ,yarınlarında ararsın umudu, o umut ki deryada yalnızdır yetemez kendine ve paylaşır umudunu senin ile..."

eligül: Her zaman tek başlanmalı yola, olması gereken bu... Ama eğer yolumda biri karşıma çıkacaksa, onun yeri yanımdır...

güneşin oğlu: "tek çıksan da bu yola; rüzgar yarenlik eder , güneş aşkını sunar her doğuşunda,

ay med-cezirlerini sana sunar,renkler sevgilerini paylaşmak adına güzelliklerini sofraya katar, denizdeki yunuslar can yoldaşın olur.. bu yolda evren yalnız bırakmaz bizleri ,muhakkak monolog da olacaktır, ama onu yaparken bile kendin ile çelişkiye düşmek kaçınılmazdır."

eligül: İnsan en güzel ve en acımasız kendiyle kavga eder. Bu yüzden seviyorum kendimle çelişkiye düşmeyi...

güneşin oğlu : "yapabiliyorsan kendin ile o beklenen yüzleşmeyi andıran kavgayı.. sonuç da önemsizdir ! kimin yendiğini umarsamadan seversin kendini , çelişkisizdir bu sevgi ,aynalara bakmaya başlarsın aşk ile ve gülümser aynada ki yüz (: başardığını tam da o anda anlarsın (:"

eligül :gülümsettin ve anladım ki ben hep yüzleşiyormuşum kendimle, aynalara bakışımdan belli :))

başak eligül dostum iyi ki varsın, senin ile olan sohbetlerimi çok seviyorum...

yaşamak ve anlamı!...

2010-03-24T21:17:00.006+02:00
“güneşin oğlu,nedir bu yaşamı anlamlı kılan ?”
diye sordu bana R... dostum,ve kendimce açıklamaya çalıştım bu anlamı..

“Bu soru ile başlayan; hayatı sorgulama tadındaki serzeniş yüklü görüşme bilinmeze doğru sürüklenmekteydi.farkındaydım gidişatın hassasiyetinin. renk vermeyen yapım ile sonunu düşünmeden atıldım soruya…”

-neydi yaşamak ve onu anlamlı kılan sebep?

“bir ana bir babadan ile başlayan bilimsel kanıya; toplumca, fertlerce, kişi üzerine yüklenen sorumlulukların dışa vurulması, aynada görünen yaşam belirtisinin bir başkasınca oluşturulmuş ve akabinde herkesin sorgulamadan bir öncekinden devraldığı, kukla oynatıcıcı rolün de ki kuklanın; aynada ki yansımasında bir başkasınca yaratılmış bir bedenin aksinde gördüğü yansımada ki kendi benliği üzerindeki etkilerinin ürünü olan bir yaşam kırıntısı..”
bu şekilde sunulduk evrene ,öğrenerek büyüdük ,ama ya öğrendiklerimiz yanlışsa diye; iç geçiremedik, sorgulayamadık! çünkü sorgulamayı başlamadan bitirdik ; kafamıza inen bir tokatta, göz içine bakılan manidar bir bakışta ,başlaması mümkün olan özgürlük ateşinin belirtileri de kül oldu ve savruldu evrene.. anlamayı ergenken öğrenmek nasip oldu! büyüdük sadece ve sadece bedenen! beyne hiç lüzum duymadan, çünkü beyin yönlendirilmeye mahkum, ufku dar ,bir başkasının kontrolüne geçmiş bir robotumsuyu andırırken ;zordu tabii ki gelişmek ,yaşamı anlayabilmek..ergenliğin kandaki afrodizyak etkisi ve isyankarlığın baskınlığı ile ancak bu yaşlarda sorgulayabildik! tabi ki yalnız değildik yine, düşünceler öylesine alışmışken mahkumiyete, bir anda özgür olması evreni her manada kendi gözü ve duyuları ile tanımaya çalışması; bireyi kimi zaman sıyırma noktasına yaklaştırsa da ,bunun nedeni çok aşikar görünmekteydi.. kullanılmayan demirin paslanması kaçınılmazken, başkalarınca kullanılan bir beyin tabi ki aşırı ısınmadan uçuk bir halde yoldan çıkmaya müsait ehliyetsiz bir sürücüyü andırıyordu..yola eğitimsiz başlansa da; bir nebze de olsa kendi düşüncen ile hareket etmek ile başladı anlamı bu hayatın… sonralarında beyne öylesine dozlar yüklendi ki ;altın vuruş bile özgürlüğün açlığını önleyemedi!…“kendini bilemeyen, evreni de bilemeyeceğinden” olsa gerek zorlandı birey , evrenin yasaları karşısında! anarşist ruhu ile her şeye karşı geldi! çünkü kabullenmekten geçen geçmişinde; her duruma olur vermekten usanmış bir ruhun temsilcisi ,şimdi aksini yapıyor! karşı gelmek eylemini sonuna kadar kullanıyordu..
anlamaya işte bu anarşist ruhu ile başladı güneşin oğlu!..
henüz lise bitmemişti, ama o kararını çoktan vermişti. ona bahşedilen;
tengrisinden gelmiş bu ruhu;
ne amaçla kullanacaktı?
neye gönül verecek?
neyi benimseyecek?
neyin peşinden koşacaktı?
bu hayatı anlamlı kılan etkenler neydi?
nasıl bir hayat onu bekleyecekti?
kendi şekillendiremediği geçmişini geleceğine taşıyabilecek miydi?
yüzündeki sertlik yaşadığı tecrübelerin ürünü müydü?
anlamlı bir bütün halinde yaşamayı anlayabilmek?

Güneşin oğlu ;yaşama sebebini bulmak ile çıktı bu yola! neden gönderildiğini ,
ne amaç uğruna evrene geldiğini,neler verebileceğini, neler alabileceğini, bilinmezler bilinen göz ardı edilenler ile çıktı bu yola seyyah misali ..

yol bilinmezlerin içinde kalmışken, yaşamı her gün yeni doğmuş gibi ,
“yine yeni yeniden” diyerek yaşıyordu. sanki her gün yeniden doğuyordu,
bu özelliği daha sonraları; güneşe olan benzerliğini tetikleyecek ve güneşin oğlu sıfatı ile hüküm giyecekti.bu ad şamanlığın gereklerinden olduğu için sıfatı taşımasında kolaylık sağlamıştı.günlerini araştırmalar ve aramak ile geçirmişti.
her gün arıyordu, bulamadığı günler; neyi bulamadığını arayacak kadar sıyırma noktasına yaklaşmıştı…

yani güzel dostum; yaşamı anlamlı kılan “neden” ; tek bir söz ile anlatılmaya yakınken, bir hayatın başından geçen olayların bu yaşamı anlamlı kıldığı kadar,
ne kadar anlamsız olduğunun da bir göstergesi.
çünkü anlamak ; anlamsızlığın ortadan kalkmasını sağlıyor!..
yani R... dostum ; bu yaşamı anlamlı kılan:

“bireyin özgür ruhunu ; tüm evrene özgürce sunabilmesinden geçmekte!..”

dipnot: bu yazı dizisi ;güneşin oğlu ve R... dostun koyu sohbeti esnasında yapılan bir görüşmeden alıntıdır,ve resimde ki güneşin oğludur (:

f.ferdi durusulu...

güneşin oğlu'nun hikayesi!...

2010-03-22T14:24:00.005+02:00

bir güneş ki tan vakti azalan aydınlığı yeniden çoğaltma peşine düşmüş,

bir güneş ki azalan iyiliklerin yerine kendini feda ederek,ayırt etmeksizin herkesi sevmiş,
bir güneş ki kaybedilmeye yüz tutmuş sevgiyi görmüş ve karanlığı hemen saf dışı ederek uzatmış günleri olmasın istemiş gece.. ve aşk için göndermiş sevgi ışığını, bu ışığı görebilen çok az insan varmış evrende..

tanrı güneşe demiş ki:

-git o karanlık suküreye,karanlık kalmasın ve sevgi nedir anlasınlar !
güneş tanrının verdiği bu büyük sorumluluk karşısında şaşkınlık ile sormuş:

-tanrım ,ama bu ademoğlu çok kötümser ve karanlık yanı öylesine baskın ki başarılı olacağımdan şüpheliyim ,ben aydınlatsam da, o kötümser diğer yanları hemen ortaya çıkıyor,
benim batmamı bekliyorlar, batınca da vakit kaybetmeden pusuda bekler gibi sevgiyi korumasız görüp hançerlemekte ve öldürmekteler!..
tanrı güneşin tereddütlerini gidermek için araya girmiş:

-güneşim,sen bana güven ,sen gönder ışığını bitmeden, usanmadan gönder !bu ışığı layığı ile devralacaklar muhakkak olacaktır!..
güneş pek içi sinmesede ,peki diyerek kabul etmiş!sonra güneş tanrının buyruğu ile milyarlarca yıl boyunca göndermiş ışığını,hiç usanmamış, bıkmamış , tükenmemiş;
çünkü enerjisi sevgi imiş ve bu sevgi tanrıdan gelmekteymiş!

ve bu asırlar boyu devam ederken ,güneş her etkisini yitirdiğinde ;birileri bayrağı devralmış izin vermemişler karanlığın hüküm sürmesine,boyun eğmemişler karanlığın krallığına!
sancağı tutan kimi Ferhat imiş, kimi mecnun, kimi yunus, kimi pir sultan, kimi mevlana ,kimi de isimsiz kahraman güneşin oğulları..
şimdiler de ferdiye verilmiş bu sorumluluk!

güneş tanrıdan gelen sevgiyi insanlara dağıtması için ferdi kulunu görevlendirmiş!
ve kendisine “güneşin oğlu” denmekteymiş daha öncekiler gibi !..
bir sıfat olmaktan ziyade, bir yaşam biçimi, bir dünya görüşü olmuş..
güneşin sevgi ışığı altında ki : güneşin oğlu ferdi;
ne zaman bir karanlık görse ışık olmuş sukürede,ne zaman ki sevgi hor kullanılmış :
güneşten geleni sunmuş evrene,engel olmuş kötümser karanlığa!..
ne zaman ki bir dostu kötüyüm demiş!

güneşin oğlu ferdi, güneşini sevgiye katarak dostuna göndermiş..

"güneş bir semboldür,oğulluk bir misyon ,erek; sevgiyi paylaşabilmekten geçmektedir!"..

sağlıcakla; güneşimin aydınlattığı güzel insanlar sağlıcakla!...

f.ferdi durusulu...

pazar günü dinletisi ...

2010-03-21T17:58:00.002+02:00

minoo javan hey yar hey yar
Yükleyen aydo_62. - Diğer müzik videolarına göz atın.

tüm dostlarıma iyi pazarlar (:

bu ezgi için elinde gül kokusu olan

başak dostuma tşk ederim..

günün 5n1k'sı...

2010-03-19T20:14:00.004+02:00

Ne?
Deryalar içinde bir tanrıça..

Ne zaman ?
Kimi tan vakti, kimi seher…

Neden?
Yükün deryaya fazla gelmesinden..

Nasıl?
Mucizeler denizinde oluşmuş…

Nerede?
Atlantis’in kalbinde…

Kim?

"Deniz’in Kızı"!..

f.ferdi durusulu...

güneşin oğlu

hayat...

Kıralım kalemleri, keselim cezaları.!

Şems-i Tebrizi

seçimlerimiz...

Şehidin öldü Anne..!

saat hep onikiydi...!

cennetten merhaba dostlarım (:

pek yakında (:

Unutma Oğul...!

ney'lersin...

23 Nisan bloğumun sahibi (:

güneşin oğlu'nun seslendirmesi ile "aşk-ı mum"

ab-ı hayat

:) 3e & 3f (:

" 3e "

energy=enerji

enthusiasm=coşku

empathy=empati

" 3f "

faith=inanç

family=aile

friends=dostlar

Fyodor Mihaylovic Dostoyevski:-"Her mutsuzluğun ötesinde yine yaşam bekler, ama insana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak.! Yoksa hangi balık boğmuş kendini yada hangi serçe atlamış damdan..?"

üstadın dediği üzre yaşamak çok güzel ve çok da basit görünmekte ve bu yaşam denilen oyuna 3e ve 3f'de dahil edilirse kusursuz olması içten bile değil, o zaman ne diyoruz dostlarım

:) life is good (:

f.ferdi durusulu

making smiles on faces award (:

ben bir yalancıyım ve seni sevmiyorum..!

kalem olmuş parmak ucum...

güneşimin ışığı azalıyor!...

the mim (:

the love...

" lanet "

yonca lodi - mum lekesi

the mim (:

güneşin oğlu'na ithafendir...

vakt-i ecel...

ferrasi'sini satarak öz'ünü bulacağını ümit eden bilgesiz bilge!.

f.kafka ve güneşin oğlu...

yenilik güzeldir (:

çünkü yok'um ben..

o güneş ki...

bir avuç "hayal"...

doğum günü&draması 27 yılını doldurmuştur!...

pencere önü çiçeğim :(

akrep çemberinde bir ruh!..

dost bildiklerim....

bloğumun doğum günü bugün (:

martıcığım&angora'm; ikinize de elveda :''(

manzara...

annem'e (:

çocuğuma dokunma!..

çünkü yok'um ben!...

bloğumun 23 nisan veliahtı "BATU NAMLI"

eligül'ün doğum günü bugün (:

çocuksu bir korku!..

güneşten görevi devralan "ay"...

aşk'a kelebek kanatları ile yelken açmak!...

rüzgarda başaklar!...

gölge etmeyin kafi!..

1 yılda 1 kişi ne kadar büyüyebilir ki!....

bloğumdaki 200. yazım çok eskilerden...

bir zamanlar!...

bakan ama göremeyen bir oğul!...

tutunamayanlar ile tutunmaya çalışan bir oğul!...

çıkar beni at kalbinden!..

Farkında mısın?

iftiharla sunulur!...

eligül dostum ile sohbetten notlar…

yaşamak ve anlamı!...

güneşin oğlu'nun hikayesi!...

pazar günü dinletisi ...

günün 5n1k'sı...

Fyodor Mihaylovic Dostoyevski:
-"Her mutsuzluğun ötesinde yine yaşam bekler,
ama insana özgü bir yeteneksizliktir yaşayamamak.!
Yoksa hangi balık boğmuş kendini yada hangi serçe atlamış damdan..?"