7 Ağustos 2010 Cumartesi

çünkü yok'um ben..

“Düşünmüyorum o halde yok’um ben!…”

Bu bir önermedir,nerden tutarsan elinde kalan bir hipotezin tez olamayan yokluğunun eseridir!Ne özlü söze benzer, ne de kafiyeden uzak bir şiire..Bu yokluğun resmidir! Yoksun kalmış bir ruhun nice hallerinin evrene yansıyan suretidir,sade ve sadecede yansımadan ibarettir!…


Arif olana yaraşan bir ceketim dahi yok!
Çünkü yoklardayım artık!
“Düşünmüyorum o halde de yokum!”
Ne kadar da kolay söyledim bakar mısın!
Düşünmeden yokları oynadım…
Sen varsın gerçi ama ben yoklardayım!
Yokluğum varlığının yegane nedeni olsun
Sen var ol ki ben yok olabileyim
Gidebileyim seni görmeden
Aşındırmadan yollarını,vedalaşmadan sen ile
Sallamadan eli iki yana!..
Gidemem ki; çünkü yokum ben!..

Ben yok'um ki sevdiğim!
Çünkü hiç var olamadım,oldurmadılar!
Belki de hayal ürünündüm
Kurduğun düşteki beyaz atlı prensin
Karalara bağlanmış suretiydim!
Düşlerinde yarattığın bir garip aşıktım
Uyanmalısın bu gafletten
Yok saymalısın güneşin oğlunu
Beni olmamış var say
Görmemiş olarak yok say
Sayma beni çünkü ben yokum sevdiğim!..

Var olmaya çalışırken yok olan ben,
Yok olmaya çalışırken var eden yine ben;
Yani ben diye bir şey yok sevdiğim!
Çünkü biz olmalı demiştik ;
Çıkılan yolun ilk adımlarının ilk hecelerinde…
Bak sona geldik sevdiğim,
Yok olanı ne kadar benimseyebilirsen
Ne kadar özümseyebilirsen öyle benimse beni!
Uçup gitsin hafızandan bir balığı andırarak!..
Aynı bedenin iki yansıması olmayı denemeyelim
Aynada görme artık beni çünkü sensin o sen!
Ben değilim gördüğün
Gözlerime bakan yine sensin sen!
Anma artık bu deli adamı
Görme düşlerinde,
Duyma her seste;
Hissetme her kokuda…
Çünkü,çünkü ben yok'um sevdiğim!..

Gidiyorum artık terk-i diyar zamanıdır sevdiğim
Vedalaşamıyorum bile demiştim ya sana;
Olmak isterdim,hemde hiç yok olmayacak gibi!
Elini tutan el benim elim olsun;
Giderken o eli vedalaşmak erbasında kullanayım!
Ama yokum ya ben , o el de yok sevdiğim!..
Bıraktığın yerde de değilim artık!
Elimi kalbe yaklaştırır iki yana da sallar
Kalbimde olacağını bilerek uğurlardım seni;
Hayır hayır yapmadık hiç bunları,
Çünkü çünkü ben yok’um ben sevdiğim!...

Eski bir fotodan bile ibaret değilim!
Görünmezim;geçmişin ket vurulan yüzünde!
Birkaç anım vardı, yaktım onları da!
İşte o anda yok oldum sevdiğim!
Savrulan her kül tanesi uçuşurken;
Bir anım daha yok olurken tattım bu hiçliği!
Kaybolan anılarım mıydı, sen miydin?
Yoksa ben miydim ebediyeten yok olan?
Anladım sevdiğim anladım!
Bir kez daha yok olan bendim,
Hemde var olamadan yok olan bendi!
Çünkü çünkü yok'um ben!..

Arif olamadan tattım bu yokluğu,
Bir yabancıyım şimdilerde!
Bu yabancı kimdir diye sorarsan;
Kendimi tanıtamıyorum yok’um çünkü ben!
Ama yokluktan gelen şu hallerimin izinde;
Ses telinde düğümlenmiş bir yumru var olan,
Uzaktan berduşa benzeyen,
Çatık kaşları kasvetini kat be kat arttıran,
Göz torbaları uykusuz gecelerin ürünü olan,
Kemikleri birkaç kat giysi ile gizlenmeye çalışılan,
Şakaklarında azalan kıl yumağı ile
Kelleşme adaylığı gün geçtikçe artan,
Yürürken başını önde taşıyan,
Düşünmekten kendini alıkoyamayan,
Aniden bir noktaya kilitlenip anılarının içinde hapsolan,
Kendine geldiğinde bulunduğu yeri hatırlamayan,
Bir kağıt bir kalem ile o an’ı yazıya döken,
Kimilerince deli aşık,
Bazılarınca feleğin sillesinden nasiplenmiş,
Anlamayanlar içinde;
Salla birader yoluna bak artık diye öğüt verilen,
Her önüne gelene malzeme veren,
Anlatmasa da anlatılmaya mecbur bırakılan,
Kalkan diye tabir ettiği iyimser zırhı yok olan,
Bir malzeme figürü…
Var olsam bu hallere düşmem kaçınılmazdı!
Pekala tasvir bunlar, ben değilim!
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim!...

Şu an acıyorsun kim bunları yaşattı sana diye,
İçten içe üzülüyor ve söyleniyorsun ;
-"yok olmaya gör gibisinden!"
Yokum ya hani ben ;
Boş ver kimse yapmadı bunu bana
Ben yaptım yok olmaya çalışan ben,
Yokluk içinden doğacağını sanan ben yaptı!
Ferdinin ön adını oluşturan "ferit" yaptı!
Bak o da yok, geçen sene bu zamanlar
O da yok oldu gitti şimdilerdeki ferdi misali!…
Ferdin de yok olmaya yüz tuttu sevdiğim,
Sanki var mıydı ki yok olsun !...
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim...

Yok olmuşluğun rahatlığıdır bunları yazmama sebep!
Var olsam yazamazdım , deli cesareti belki de;
Ondan korkusuzum çünkü yokum ben!
Yokluğum varlığını yansıtıyor,
Yok olarak gidiyorum sevdiğim,
Yokum diyerek teselli oluyorum,
Yok olmak vaktidir artık!
Yok ol ve git güneşin oğlu!...
Bing bang e lüzum dahi yok çünkü yoksun!
Hiç doğmadın, yaşamadın, tatmadın!..
Elvedaya dahi lüzum yok :çünkü sen yoksun ki a oğul!
Elveda benim yokluğumdan gelen sevdiğim elveda…


bu yokluğuma bir elveda daha yaraşır!..
sağlıcakla dostlarım güneşin oğlu;
yine yeniden diyerek çıktı yola.. elveda!...


"f.ferdi durusulu"

4 yorum:

  1. elveda dostum. en kısa zamanda yine merhabe demek umuduyla

    YanıtlaSil
  2. elveda neslihan dostum,
    en kısa zamanda sağlıcakla..

    YanıtlaSil
  3. yollar açık olsun,
    güneşin oğlu aradığını bulsun.

    YanıtlaSil
  4. güneş kardeşim tşk ederim,

    nete son girişim ve son yorumum meğerse
    güneş dostuma nasip olacakmış ,benim için ;
    bu rastlantı değildir ve çok anlamlıdır (;

    en yakın zamanda yeniden doğmak üzere ,

    sağlıcakla

    YanıtlaSil

"yorumlayınız,yorunuz,yordurunuz efendim"