28 Nisan 2010 Çarşamba

çünkü yok'um ben!...





“Düşünmüyorum o halde yok’um ben!…”

Bu bir önermedir,nerden tutarsan elinde kalan bir hipotezin tez olamayan yokluğunun eseridir!Ne özlü söze benzer, ne de kafiyeden uzak bir şiire..Bu yokluğun resmidir! Yoksun kalmış bir ruhun nice hallerinin evrene yansıyan suretidir,yansımadan ibarettir!…


Arif olana yaraşan bir ceketim dahi yok!
Çünkü yoklardayım artık!
“Düşünmüyorum o halde de yokum!”
Ne kadar da kolay söyledim bakar mısın!
Düşünmeden yokları oynadım…
Sen varsın gerçi ama ben yoklardayım!
Yokluğum varlığının yegane nedeni olsun
Sen var ol ki ben yok olabileyim
Gidebileyim seni görmeden
Aşındırmadan yollarını,vedalaşmadan sen ile
Sallamadan eli iki yana!..
Gidemem ki; çünkü yokum ben!..

Ben yok'um sevdiğim
Hiç var olmadım
Belki de hayal ürünündüm
Kurduğun beyaz atlının
Ak olmayan beygirin yansımasıydım
Düşlerinde yarattığın bir garip aşıktım
Uyanmalısın bu gafletten
Yok saymalısın güneşin oğlunu
Beni olmamış var say
Görmemiş olarak yok say
Sayma beni çünkü ben yokum sevdiğim!..

Var olmaya çalışırken yok olan ben,
Yok olmaya çalışırken var eden yine ben;
Yani ben diye bir şey yok sevdiğim!
Çünkü biz olmalı demiştik ;
Çıkılan yolun ilk adımlarının ilk hecelerinde…
Bak sona geldik sevdiğim,
Yok olanı ne kadar benimseyebilirsen
Ne kadar özümseyebilirsen öyle benimse beni!
Uçup gitsin hafızadan andırsın bir balığı..
Aynı bedenin iki yansıması olmayı deneyelim
Aynada görme artık beni çünkü sensin o sen!
Ben değilim gördüğün
Gözlerine bakan yine sensin sen!
Anma artık bu deli adamı
Görme düşlerinde,
duyma her seste;
Hissetme her kokuda…
Çünkü,çünkü ben yok'um sevdiğim

Gidiyorum artık terk-i diyar zamanıdır sevdiğim
Vedalaşamıyorum bile demiştim ya hani yokum ben!
Olmak isterdim,hemde hiç yok olmayacak gibi
Elini tutan el benim el olsun;
Giderken o eli vedalaşmak erbasında kullanayım;
Ama yokum ya ben , o el de yok sevdiğim!..
Bıraktığın yerde de değilim artık!
Elimi kalbe yaklaştırır iki yana da sallar
Kalbimde olacağını bilerek uğurlardım seni
Hayır hayır yapmadık hiç bunları
Çünkü çünkü ben yok’um ben sevdiğim!...

Eski bir fotodan bile ibaret değilim
Görünmezim geçmişin ket vurulan yüzünde!
Birkaç anım vardı yaktım onları da
İşte o anda yok oldum sevdiğim
Savrulan her kül tanesi uçuşurken
Bir anım daha yok olurken tattım bu hiçliği
Kaybolan anılarım mıydı sen miydin?
Yoksa ben miydim ebediyeten yok olan!
Anladım sevdiğim anladım!
Bir kez daha yok olan bendim
Hemde var olmadan yok olan ben!
Çünkü çünkü yok'um ben!..

Arif olamadan tattım bu yokluğu
Bir yabancıyım şimdilerde!
Bu yabancı kimdir diye sorarsan;
Kendimi tanıtamıyorum yok’um çünkü ben!
Ama yokluktan gelen şu hallerimin izinde;
Ses telinde düğümlenmiş bir yumru var olan
Uzaktan berduşa benzeyen,
Çatık kaşları kasvetini arttıran,
Göz torbaları uykusuz gecelerin ürünü olan,
Kemikleri birkaç kat giysi ile gizlenmeye çalışılan,
Şakaklarında azalan kıl yumağı ile
Kelleşme adaylığı gün geçtikçe artan
Yürürken başını önde taşıyan
Düşünmekten kendini alıkoyamayan
Bir anda bir noktaya kilitlenip anılarının içinde hapsolan
Kendine geldiğinde bulunduğu yeri hatırlamayan
Bir kağıt bir kalem ile o an’ı yazıya döken
Kimilerince deli aşık,
bazılarınca feleğin sillesinden nasiplenmiş
Anlamayanlar içinde;
Salla birader yoluna bak artık diye öğüt verilen
Her önüne gelene malzeme veren
Anlatmasa da anlatılmaya mecbur bırakılan
Kalkan diye tabir ettiği iyimser zırhı yok olan
Bir malzeme figürü…
Var olsam bu hallere düşmem kaçınılmaz!
Pekala tasvir bunlar, ben değilim!
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim!...

Şu an acıyorsun kim bunları yaşattı sana diye
İçten içe üzülüyor ve söyleniyorsun ;
"yok olmaya gör gibisinden!"
Yokum ya hani ben ;
Boş ver kimse yapmadı bunu bana
Ben yaptım yok olmaya çalışan ben,
Yokluk içinden doğacağını sanan ben yaptı!
Ferdinin ön adını oluşturan "ferit" yaptı
Bak o da yok, geçen sene bu zamanlar
o da yok oldu gitti şimdilerdeki ferdi misali…
Ferdi de yok olmaya yüz tuttu sevdiğim
Sanki var mıydı ki yok olsun !...
Çünkü çünkü yok'um ben sevdiğim...

Yok olmuşluğun rahatlığıdır bunları yazmama sebep!
Var olsam yazamazdım , deli cesareti belki de;
Ondan korkusuzum çünkü yokum ben!
Yokluğum varlığını yansıtıyor,
Yok olarak gidiyorum sevdiğim
Yokum diyerek teselli olurum
Yok olmak vaktidir artık
Yok ol ve git güneşin oğlu!...
Bing bang e lüzum dahi yok çünkü yoksun,
Çünkü hiç doğmadın yaşamadın tatmadın
Elvedaya dahi lüzum yok çünkü sen yoksun a oğul!
Elveda benim yokluğumdan gelen sevdiğim elveda…





"f.ferdi durusulu"



10 yorum:

  1. Yok mok değilsin, kapı gibi karşımda, kanlı canlı yan kapıdasın işte. Hiçbir şey yok edemedi etmeyecek de seni, ancak sen yok olmayı istersen. Ancak hayallerin var bildiğim. O hayallerin ve gayelerin seni ayakta tutan. Bunlar seni hayata bağlayan. Bu sebeple ben yok oldum deme sakın. Hayalleri ve gayeleri olanlar asla yok olmazlar. Kardeşimsin, yok olamazsın en azından böyle bir görevin var.

    YanıtlaSil
  2. dostlarım için var'ım canım benim sende o dostların en değerlisi en merhametlisisin,
    yan kapıdayım biliyorum bunu bilmek bile huzur veriyor,yok olmam sevdiğim dediğime ona yok'um artık olmamış saysın beni!!hayallerimiz tüm hızı ile faaliyete geçiyor taşlar birer birer oturmaya başladı şimdi köprüyü yapmak vakt-idir,gönül köprümün başında deli dumrul gibiyim artık (;kimselerin geçmesine izin vermiyorum bir geçen bir daha da çıkamaz zaten,kalanlar bize yeter sende kalanların ablasısın mucks martıcığıma (:

    YanıtlaSil
  3. Sen uzattığım elimi tutacak kadar yakınsın tam karşımdasın. Sen kendine yoksun bize her zaman varsın var olmalısın. Bak kızıyıorum şu gitme olayını artık kaldır. ağzına alma parmaklarına dolama bize yok yazma. Tamamıııııı güneşimin oğluuuuuuuuu ??? ;)

    YanıtlaSil
  4. biliyorum kelebek ablam kanatlarının altındayım bunu bilmek bile huzur veriyor iyi ki varsınız!
    sizlere var'ım ama yok'um turkuaz gözlüme,biliyorsunuz ondan kalanları yaktığımda tattım bu yokluğu o günden sonrada kendime gelemedim savrulan küller anılarımı aldı götürdü o an anladım ki yok olmuş güneşin oğlu!..sen beni düşünme ablacığım ben bu acıdan beslenerek nefes almayı öğrendim!
    bu yara taze değil! ama ben kurutmamaya kararlıyım unuttuğum an bende kurur giderim o yara gibi ,işte o zaman biterim ben alıştım bu acı ile yaşamaya yazarken rahatlayabiliyorum sadece,herkesler biliyor derdimi ondan meczup statüsündeyim cezai ehliyetim yok bir garip aşık işte kelebek ablam suc-i lisanlarım bu meczupluğa verilsin affedin bu deli aşığı!...

    YanıtlaSil
  5. Yok olmuşluğunun rahatlığı değil,varoluşunun ıspatıdır bu harika dizeler...

    Sevgilerimle genç dostum

    YanıtlaSil
  6. tşk ederim canım ablam,
    iyi ki varsınız;zaten az kişi anlar öz kişi anlar bu deli oğlanı...

    sağlıcakla abla dost

    YanıtlaSil
  7. Bu acı birgün hafifleyecek birgün yokluğun içinden nasıl tekrar doğduğunu yazacaksın bize Anka kuşu gibi...

    YanıtlaSil
  8. umarım dostum umalım da öyle olsun!
    anka bir masal kuşu olsa da ona benzeyip yeniden
    doğmak nicedir beklenen bir hal,umalım umarım!...

    sağlıcakla

    YanıtlaSil

"yorumlayınız,yorunuz,yordurunuz efendim"