15 Nisan 2010 Perşembe

1 yılda 1 kişi ne kadar büyüyebilir ki!....


büyüdüm artık ben, hemde olağanüstü
bir hızda gerçekleşti bu süreç!
hormonlu gıda yemişsesine serpildim,
peki nasıl mı oldu bu olay?
bu kadar kısa sürede nasıl büyüyebildim?
ok işaretini izleyiniz,yanıtı aşağıda gizli;


.
.
.
.
.
.

V



hayatımdan çıkardıklarım kadar büyüdüm!..
tahmin edebiliyorsunuz siz de
düşünün bu uğurda ne kadar insanı feda ettiğimi
ne kadar büyüyebildiğimi!...

f.ferdi durusulu

12 yorum:

  1. Feda olmamış bence, senin için kazanç onlar için kayıp olmuş kankam:) Eline sağlık

    YanıtlaSil
  2. Hayatından çıkardıkların ve kendine kattıkların kadar aynı zamanda, belki de. Ne dersin?

    YanıtlaSil
  3. Çok cesaret isteyen ve ancak kendine yakın olabilen birinin tespitidir bu... ve bu duygu kelimelere ancak bu kadar tüy gibi hassas bir tonda yansıtılabilirdi... Çok etkileyiciydi... Dostlukla...

    YanıtlaSil
  4. @ruhumun pusulası dostum;
    tşk ederim dostum öyle bir cesaretti ki bu deli sıfatı ile adlandırılabilirdi ama bu delilik akıllığı getirdi yine ikilemden doğmuş oldum (:

    @aslı dostum;
    çıkardıklarım geçmişimin izini yansıttığından olsa gerek ki bu kadar büyümeme neden oldu cumcum kankam candostumun katkısı çıkardıklarımı defalarca katladı bu yönünü de dile getirdiğiniz için tşk ederim haklısınız (:

    @cumcum(martıcığım candostum güzel insan);
    benim için en büyük kazanç sensin!
    geçmişe gölge muamelesi yaptım geçen sene bu zamanlar;red kit oldum gölgem olan geçmişime kurşun sıkarak yok ettim ve büyüdüm sayende seni seviyorum,duygulandırma dev adamı şimdi...

    sağlıcakla dostlarım..

    YanıtlaSil
  5. Ağaçlar gibidir insanlar da.. Daha gür ve sağlıklı dallar için budamak gerek bazen güneşin önünü kesen köhne dalları..

    YanıtlaSil
  6. Yitirdiğimiz her şeyde kazandığımız bir şey,kazandığımız her şey de biraz yitirdiklerimiz...Böyle büyüyoruz işte sevgili genç dostum :)

    Sevgilerimle

    YanıtlaSil
  7. üryan dost;
    ağaçlara benzer ademoğlu
    ağaç için susuz,oğul için kelamsız büyümez dediler
    ama unuttular güneş için kelama lüzum yoktu
    dalları kesmek bundandır ki zor olmadı (:

    sağlıcakla

    YanıtlaSil
  8. dalgaları aşmak abla dostum;
    kesinlikle haklısınız ablacığım
    zamanı gelmeden şekillenmiyor hayat
    bazen de sen şekillendiriyorsun direksiyona geçme vaktidir artık diyorsun,işte o anda dediğiniz ikilemler ile büyümüş oluyoruz (:

    sağlıcakla

    YanıtlaSil
  9. SENCE YUKARIDA YAZDIKLARIN DOĞRUMU KENDİNE İYİCE BİR SOR ÇIKARTTIKLARIN MI YOKSA SENİ ÇIKARANLAR MI BÜYÜDÜ EMPATİ HER ZAMAN İYİDİR..SAĞLICAKLA

    YanıtlaSil
  10. yukarıda yazılanlar doğru mu??
    hımm güzel bir soru değersiz eleman!
    doğruluk payı bir hayli fazla ve bu gün geçtikçe büyüdüğümden olsa gerek haklı çıkartıyor bu yazdıklarımı (:
    empati her zaman iyi olduğu kadar
    bir sanattır da,bir hayat felsefesi olarak yaşantımda yer etmektedir!
    ve ondandır ki beni hayatından kimse çıkarmadı çıkaran ben oldum, onların ne kadar büyüdüğü ile ilgilenmeyecek kadar burnum da büyüdü ne yazık ki! beni bu hale onlar getirdi ve onlar istediler bu durumu acı ama gerçek! kendilerinden bihaberim, umarım onlar benden daha fazla yol katetmişlerdir,inan merak da etmiyorum ne halde olduklarını (:
    empati diyorsun;onları kendi yerime koyamam çünkü hiçbir şey hissetmiyorum onlara karşı,hissin kalmadığı yerde empati de olamaz! burda ikilem başlar
    ve büyümeye devam ederim ben (:

    sağlıcakla

    dipnotcuk:siz bu bireyin başından geçenlerden bihaber iken,doğruluk payı ve empatiden bahsediyorsunuz!yukarıdaki yorumlarda olayı bilenler,duyanlar; görüşlerini belirtmişlerdir,bu yorumlar size az biraz da olsa durum hakkında bilgi sağlayabilir (:

    YanıtlaSil
  11. Yorumlarım da bir hata ettiysem af ola herkesin bir yaşanmışlığı var sadece kendi penceremizden baktığımızda doğru olan hep biz oluyoruz:(
    Sağlıcakla;

    YanıtlaSil
  12. sevgili değersiz eleman asmayın lütfen suratınızı(: bakın ben size yorum yazarken gülümsüyordum, hata yapmadınız sadece fikrinizi dile getirdiniz,günümüzde suçu başkasına atmak sorunları çözmekte en kolay yol olarak görülmekte; ama ben hiç bir zaman bu yolu seçmedim, suçlu aranacaksa her zaman benimdir o suçlu diyerek; taşın altına elimi sokan ben oldum (: ve bu büyümek meselesi biraz ailevi bir sorun ondan biraz hassasım bende,canımı verebilecek kadar yakın olduğum insanlardan darbe yiyince uzaklaştım herkesten,
    ve gemileri yaktım büyümeye başladım.
    bu post biraz da serzeniş yüklü,
    keşke diyebilseydim keşke olmasaydı ama oldu keşkelere yer yok artık hayatımda!

    yüreğinize iyi bakın

    sağlıcakla (:

    YanıtlaSil

"yorumlayınız,yorunuz,yordurunuz efendim"