22 Aralık 2009 Salı

tebessüm'ümü kaybettim, hükümsüzdür!....


bir balığı andırır ,sürdüğü sefil yaşam..anıları geçicidir bir oltaya endekslidir ömrü..doğumda başlar,evren ile mücadelesi .balık ağzını açtığında yem olmaya mahkum iken,mukayese eder kendi ile oltaya umarsız giden balıkları.yüzü gülerken gamzesine yaraşırcasına attığı tebessüm ,neticesinde ağzının açık kalmasına, dolayısıyla da açık bir hedef olmasına yol açmıştır.ne zaman güldü ise bu adam, yarına ağlayarak uyanmıştır.. yüzü her güldüğünde,yüzüne her gülündüğünde;sırtında acı bir sızı hissi ile uyanır yeni bir güne.. hançerlerin ardı arkası kesilmeyince de unutmuştur gülmeyi! katılaşmıştır son zamanlarda atmayan yüreği! bakışları dingin,dalgalı olan denizinde sürüklenmiştir o kıyıdan bu kıyaya..arada çarpar kayalara, yılmadan da yeni bir rıhtım arar! buldum zanneder ama nafile!her bulduğunda en başa döner. ama farklıdır bu en başlar,yüzü gülmeyince, hayatın ne kadar zalim olduğunu görüp,insanlara bakar ,analiz etmeye yeltenip;nedir bu küskünlük? nedir bu karamsar dalgın bakışlar? neden kimse gülmüyor…gülmeyi özler mi insan!özlüyorsun işte, ama aması var ki bizi bizden eden! tam o meşhur gamzeli kahkahasını basacakken!tam da gözleri ışıldayacakken … sırtındaki sızı bitiveriyor.. gülme der gibi! yapma der gibi! darbeler yine aynı acıyı yansıtıyor! ket vurduğu geçmişi gözlerinin önünde sinema şeridine inatla kısa sürede sonuçlanıyor..akabinde görüyor ki gülmeyi unutarak! güvenmeyi bir kenara iterek yaşamalı!..yaşamak bu ise tabi! bir yanı eksikçe! , bir yanı solgunca! varsın gitsin ta uzaklara ama namümkün! ne onla, ne de onsuz olmuyor..arada çok olmasa da nadiren gülüyor, ama poker yüzü çok başarılı olmadığından netice figüranlık derecesinin üzerine geçemiyor,eski dostları haricinde kimseler bilemiyor ,anlam yükleyemiyor bu hallerine! herkes bakınca onda yarım kalan bir hayat görüyor,bazısı elini uzatıyor yarım kalanlara rağmen yaşamalısın diye telkinde bulunuyor..bazısı yarımlık hayatından bir çeyreklik daha alıp götürüyor.. yani ne yaşıyor gülerek ne de yaşatıyor güldürerek…bir ilan verilir, okunmaya yüz tutmuş bir bulvar gazetesinde de çıkar o ilan:

“tebessüm'ümü kaybettim, hükümsüzdür!....”



Ölüme gülmek benimkisi…


kollarım hilal

busem yıldız

sarıverip

bedeni bedenime…

acı bir tebessüm

gülme der gibi

bakan çatık kaşlar

ölüme tebessüm

edercesine kibirli…
dost;

yatıya gelmiş

karalar bağlamadan,

ne orak var elinde,

ne de korkudan eser…

-“hoş geldin”

dude’e vazife.

ölüme gülmek benimkisi…



f.ferdi durusulu...

4 yorum:

  1. perfecto :))
    kankacım eline yüreğine sağlık harika...

    YanıtlaSil
  2. Çok güzeldi gerçekten elinize sağlık

    YanıtlaSil
  3. tşk kelebek dostum
    bloğumu kelebekler işgal etti,
    göktengrim yokluğunuzu göstermesin
    iyi ki varsınız dostlarım iyi ki ..

    YanıtlaSil

"yorumlayınız,yorunuz,yordurunuz efendim"