16 Kasım 2009 Pazartesi

Üşümüyorum...




ben alışkınım

acı soğuklara

üşümüyorum,

üşeyemiyorum ,

üşeniyorum bir nevi!…

içim yanarken;

dışardan ne gele ki,

bu adamı üşütsün...

kafayı kaç defa

üşütebilirsin?

1 defa ...

zordur ilki;

acısı büyük,

yarası derin,

iç kanama gibidir…

sonra bir de bakmışsın;

bir direk altındasin,

acınası soğuklar,

vız gelmeye başlar..

yaslanırsın kaldırıma,

yarenlik yapar

o soğuk taş kütlesi,

lamba hafifçe yanar,

arada da söner

tıpkı senin hayallerin gibi...

kendini bulmak için

çıktığın bu yolda.

sırtında arif olana

yakışan bir ceket vardır;

yamalıdır ceket !

tıpkı pansumanlı yüreği gibi…

otururken o lamba altında

yazmaya çalışırsın..

dışardan bakanlar;

-ne kadar azimli, bak şuna;

evsiz ama;

okumaya çalışıyor! der..

ama bilmezler ki;

kendi kaderini yazdığını

o hayata lanet okuduğunu..

yazmaya uğraş verir

kısık bir lamba altında

kaderini yazar gibi..

kalem acıtır

elceğizini,

bitmeye yakındır ucu,

tıpkı kendi gibi..

ne kalemtıraşı vardır!

ne de bir umut!..

ne kalemini törpüler!

ne de hayatının bu evresini!…

o günlerden kalmadır;

elindeki bu kalem izi,

yüreğindeki bu ateş..

o günlerden kalmadır;

bu soğuklar,

bu yürek ateşi

ondandır ki ;

üşetmez dudeyi

bu soğuk gün ve yüzler...


f.ferdi durusulu...


ne zamandır yazmaya ara vermiştim

bir dost(cimcime arzu)

ile yazışırken

-hava soğuk dedi,

ben de :

-"ben üşümem dedim"...

veee;

yazdım yine,yeniden…

özlemişim doğrusu…

8 yorum:

  1. Eline sağlık dostum harika bir şiir olmuş

    YanıtlaSil
  2. ne zaman istersen ben üşürüm

    YanıtlaSil
  3. sen üşüme arzu dostum
    ben atkı olurum
    parka olurum
    izin vermem dostlarımın üşümesine
    ben üşümem bilirsin..

    YanıtlaSil
  4. yüreğine sağlık ne güzel yazmışsın..

    YanıtlaSil

"yorumlayınız,yorunuz,yordurunuz efendim"